تراکتور به دنبال چیست؟ جوانان در تیم‌های بیاتی، گوجا، خطیبی و تونی

تراکتور به دنبال چیست؟/ جوانان در تیم‌های بیاتی، گوجا، خطیبی و تونی

کاپ/ اولین تجربه فوتبال تبریز در جام تخت جمشید با تیم ماشین سازی رقم خورد. تجربه ای ناموفق که به شکست و سقوط انجامید. اما تراکتورسازی که می خواست دچار چنین سرنوشتی نشود، از محمد بیاتی مربی سابق تیم ملی استفاده کرد. مردی که تراکتور را به لیگ تخت جمشید آورده بود، تنها از استعدادهای تبریزی بهره نبرد. او اساس کار خود را روی 6 بازیکن قدیمی تراکتور گذاشت. کاپیتان تیم(میر مجید ناظمی) در کنار ایوب شارقی، مجید سوزنده، سلیمی، رحیم مهنمای اقدم و حسن علی خانفام. یک دروازه بان از دسته سوم تهران که در تیم منتخب جوانان تهران درخشیده بود، به تیم افزوده شد و سپس سرمربی پس از آن از دو بازیکن ماشین سازی بهره برد؛ اسدزاده و جواد صدقی نفراتی بودند که از ماشین سازی جذب تراکتور شدند با این حال این پایان کار بیاتی نبود. او پس از آن به تمرینات تیم ایران نوین خرم آباد رفت و ناصر میرزایی، فضل الله میرزایی، غلامرضا زینی وند و عبدالرضا عطاری را که در مسابقات انتخابی زیر گروه جام تخت جمشیدخوش درخشیده بودند، به خدمت گرفت. همه آن ها زیر 20 سال داشتند و مشخص بود که سال ها می توانند برای تراکتورسازی بازی کنند. تیم به دلیل کمبود تجربه یک بار راهی دسته پایین تر شد اما به سرعت بازگشت و از آن پس به یکی از بهترین تیم های شهرستانی بدل شد.
جوانگرایی در دوران واسیلی گوجا
اوج دوران معرفی استعدادهای ناب فوتبال تبریز در زمان واسیلی گودجا( گوجا) بود. اولین مربی خارجی باشگاه به سرعت با زبان فارسی آشنا شد. او با وجود تمام کارشکنی ها تفکر حرفه ای را وارد فوتبال تبریز کرد و نفرات فراوانی چون کریم باقری، حسین خطیبی، برادران دین محمدی، علی باغمیشه، یونس باهنر و..را به فوتبال ایران معرفی کرد که اکثر آن ها به بالاترین سطح فوتبال ملی و باشگاهی در ایران رسیدند. در دوران واسیلی گوجای رومانیایی تیم صبح ها تمرین داشت و بعد از ظهر ها استعداد یابی انجام می شد. برای مثال مسوولان وقت باشگاه از ستار نوبر می خواستند در منطقه حافظ با واسیلی به زمین های خاکی برود. دین محمدی نیز در منطقه خطیب چنین مسوولیتی داشت. این اتفاق در شرایطی رخ می داد که آن سالها مدارس فوتبال گسترده ای نبود که بتوان از بازیکنان آنها استفاده کرد و بدین ترتیب استعداد های خوب جذب تیم می شد. اولین مدارس فوتبال برای فرزندان کارکنان کارخانه تراکتورسازی تشکیل داده شد و نزدیک به 500 نفر بازیکن در آن شرکت داشتند. چندین کلاس آموزشی با کمترین امکانات برگزار شد و افرادی چون آذرنیا و رسول خطیبی را برای مربیگری در این کلاسها انتخاب شدند. این در حالی بود که امکانات چنان اندک بود که حتی لباس تمرین نفرات یکسن نبود ولی از زمانی که گوجا در تمرین حاضر شد همگی با علاقه در تمرینات حاضر می شدند. در آن روزها تراکتور با مشکل بدقولی مسوولان سیاسی استان روبه رو بود اما عموما بازیکنان و کادر فنی هیچ وقت حمایتی از آنها نمی دید. کارشکنی هایی نیز وجود داشت حتی یک بار مخالفان مدیرعامل تصمیم گرفتند زمین چمن تمرین تیم را آبیاری نکنند و به مدت یک هفته به این زمین ها آب ندادند تا بگویند مدیریت تیم ضعیف است به این ترتیب کریم پاداش مدیرعامل باشگاه از مسئولان آتش نشانی یک ماشین آتش نشانی درخواست کرد و با آن ماشین کل زمین چمن را آبیاری کرد!!!
جوانانی که خطیبی معرفی کرد
رسول خطیبی مدت زیادی فرصت نکرد که در تراکتورسازی بماند. در کمتر از یک فصلی که وی در تراکتور مربی بود، بازیکنانی بومی چون احمد امیرکامدار، سامان نریمان جهان، مهرداد بایرامی ، محسن دلیر را در قالب تراکتورسازی به فوتبال ایران معرفی کرد. نکته جالب توجه درباره نوع بازی تیم خطیبی این بود که تیم هایش انتقال سریع را در نظر داشته و تلاش داشتند در کمترین زمان و با تعداد اندک پاس حمله کنند. اما دقیقا پس از برکناری وی، تونی مجددا به روی کار آمد که تفکری متفاوت با خطیبی داشت. به این ترتیب تنها اندکی بعد از رفتن خطیبی، سبک بازی تراکتور تغییر کرد و بازیکنان خطیبی نیز به مرور در تیم کمرنگ و کمرنگ تر شد.
ثبات نفرات، فقدان تیم تونی
تونی اولیویرا اولین بار در فصل 92-91 هدایت تراکتور را به دست گرفت. غلامرضا باغ آبادی درباره اش گفت: حتی دو جلسه تمرین تونی، مثل هم نبود؛ تونی در حدود ۱۵۰ نوع کوچینگ داشت که بسیار قابل توجه است. تنوع تمرینات تونی کم نظیر بود. جلال چراغپور نیز در ارتباط با تفکر تونی چنین می گوید: نحوه تمرینات او به گونه‌ای است که تیم را در تصاحب توپ و ارسال پاس‌های متوالی ارتقا می‌دهد. موضوعی که مورد علاقه هواداران و خوشایند آنهاست. اما انتقال سریع از دفاع به حمله در چنین شرایطی امکان پذیر نیست. شاید بزرگ ترین مشکل تونی این بوده که هرگز نتوانست دو فصل متوالی را به صورت کامل در تراکتورسازی حضور یابد. او در پایان اولین فصل حضور در تراکتورسازی کنا گذاشته شد و پس از آن دومین فصل حضور خود در تراکتور را به جای مجید جلالی روی کار آمد و هرچند که تیم را قهرمان جام حذفی کرد اما در پایان فصل جای خود را به رسول خطیبی داد. تونی یک بار دیگر در میانه فصل گذشته به جای خطیبی به تبریز آمد و تیم را تا استانه فتح لیگ پیش برد؛ هر چند که در واپسین روز این عنوان را از دست داد.
اما آنچه شرایط تونی را متفاوت از دیگر مربیان تیم کرده است، تغییر و تحول فراوان در تراکتور تونی بوده است. او طی این مدت با بازیکنان فراوانی کار کرده که اکثر آن ها در تیم کنونی وی حضور ندارند. از علی کریمی و کریم انصاری فر و میلاد فخرالدینی گرفته تا فرشاد احمدزاده و حامد لک و آندرانیک تیموریان و بهترین گلزن باشگاه لوسیانو ادینیو.
در سال جدید نیز تراکتور محلی برای بازی بازیکنان سرباز شده است. اتفاقی که ثبات را یک بار دیگر از این تیم دور می سازد. به نظر می رسد این تیم به مرور و در هفته های آتی به اوج بازمی گردد. اما آن چه که در طی این سال ها فراموش شده، ثبات نفرات بود. امری که سبب شده تونی نه بتواند مثل بیاتی روی جوانان شهرهای مختلف سرمایه گذاری کند و نه مثل گوجا امکان برنامه ریزی و کشف استعدادهای بومی را داشته باشد.

[ منبع این خبر سایت ماچو می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «تراکتور به دنبال چیست؟ جوانان در تیم‌های بیاتی، گوجا، خطیبی و تونی» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت ماچو منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات