سفرنامه صدقه دادن در ایران قجری

سفرنامه/ صدقه دادن در ایران قجری

خراسان/ ادوارد پولاک سیاح اتریشی قرن نوزدهم میلادی که سفری در عصر ناصرالدین شاه قاجار به ایران داشته، درباره صدقه دادن در ایران در سفرنامه اش چنین مدعی شده است: به دلیل دست ودلبازی که مردم در صدقه دادن دارند، تعداد متکدیان نیز بسیار است. به خصوص به نابینایان بسیار کمک می کنند تا جایی که بعضی از آن ها از محل گدایی چند زن نگاه می دارند و برخی دیگر مبالغی را که کم هم نیست ناگزیر در جایی زیر خاک دفن می کنند. بین نابینایان یک حس تعاون و همکاری حکمفرماست، اغلب در دسته های چهار نفری گدایی می کنند و سر عابران بانگ برمی دارند که "یک شاهی به چهار کور بدهید" و در فاصله گدایی نیز به انواع و اقسام شوخی ها و لودگی ها مشغولند. اغلب گداهایی دیده می شوند با دست های بریده ؛ اینها دزدانی هستند که کیفر دیده اند، اما این حقیقت هیچ مانع جلب حس ترحم مردم نمی شود و آن ها نیز مانند بقیه سهم خود را دریافت می کنند. این گداها از سر فرنگی ها نیز دست بردار نیستند و بدین صورت مجیز آن ها را می گویند که ظاهرا فرنگی ها از ایرانی ها رحیم تر هستند، در صورتی که عکس این مطلب صادق است.
«ایران و ایرانیان»، یا کوب ادوارد پولاک

[ منبع این خبر سایت ماچو می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «سفرنامه صدقه دادن در ایران قجری» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت ماچو منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات