آزادی، رویای اقتصاد ایران

آزادی، رویای اقتصاد ایران

خراسان/ در کشور ما زمانی که صحبت از آزادی می شود، ذهن ها به سمت عرصه های سیاست و فرهنگ می رود و آزادی در تعدد نشریات و احزاب یا عرضه آثار فرهنگی تفسیر می شود. اما اگر از مرزهای ایران عبور کنیم با واژه «آزادی اقتصادی» رو به رو می شویم. «آزادی اقتصادی» مفهومی قدیمی است که عمری به درازای علم اقتصاد دارد. پدر علم اقتصاد (آدام اسمیت) معتقد است که اگر افراد را در تصمیم گیری آزاد بگذاریم، بهترین تصمیم را برای خود خواهند گرفت که به بهترین تصمیم برای جامعه منتج می گردد. بدین ترتیب پدر علم اقتصاد، درد اقتصادهای جهان را نبود آزادی عمل می داند. هر چند این نگاه در طول سالیان متمادی جرح و تعدیل شد، اما هم چنان آزادی اقتصادی یکی از لوازم اصلی توسعه برای کشورهای در حال توسعه به شمار می رود.آزادی اقتصادی را می توان در حقوق مالکیت، میزان مداخله دولت در اقتصاد، آزادی در تجارت بین الملل و مقررات دید. طبیعتا در کشوری که قیمت گذاری به صورت دستوری صورت می پذیرد نباید انتظار داشت که خلاقیتی صورت پذیرد. موسسات متعددی هستند که آزادی اقتصادی را در کشورهای گوناگون اندازه گیری می کنند که مهم ترین آن ها بنیاد هریتیج (heritage) و موسسه فریزر(freezer) است. اگرچه هر دوی این موسسات تا حدی معتبر هستند اما آنچه بیشتر استفاده می شود داده های موسسه هریتیج است. این آمارها با همه نقص هایشان به این دلیل اهمیت دارند که مبنای عمل سرمایه گذاران خارجی واقع می شود. از این رو این شماره نمای جهانی از اقتصاد ایران به موضوع آزادی اقتصادی اختصاص یافته است.

شاخص آزادی اقتصادی به تفکیک بخش های آن - ایران

امتیاز کلی آزادی کسب و کار آزادی تجاری آزادی مالی مخارج دولت آزادی پولی آزادی سرمایه گذاری آزادی اعتباری حقوق مالکیت آزادی از فساد آزادی نیروی کار



معایب شاخص آزادی اقتصادی

نقشه روبه رو را ببینید. هرچه عدد مربوطه به 100 نزدیک تر باشد بیانگر وضعیت مناسب تری از نظرآزادی اقتصادی است. آنچه در نگاه اول از این نقشه بر می آید این است که وضعیت ایران از منظر آزادی اقتصادی اصلا مناسب نیست. اما قبل از هر گونه نتیجه گیری باید ببینیم این رتبه بندی چگونه صورت می پذیرد. این عدد از میانگین 10 مولفه به دست می آید که برخی از آن ها عبارتند از: آزادی کسب و کار، آزادی نیروی کار، آزادی تجاری و آزادی مداخله دولت. طبیعتا در این شاخص مواردی محاسبه شده است که به آسانی قابل دسترس نیستند که از این نظر کیفیت این رتبه بندی را مخدوش می کند. برای مثال آزادی از فساد و حقوق مالکیت دو موردی هستند که به سختی قابل اندازه گیری و محاسبه است. از این رو برخی از اقتصاددانان در داخل و خارج از کشور اعتبار این رتبه بندی را زیر سوال برده اند و معتقدند این رده بندی منصفانه نیست. با این حال این اعداد بهترین معیار مقایسه در حال حاضر است.

ایران در انتهای جدول آزادی اقتصادی

وضعیت ایران در زمینه شاخص اقتصادی براساس نتایج بنیاد هریتیج مایوس کننده است. ایران در سال 2015 با کسب امتیار 41.8 از مجموع 100 امتیاز موجود فاصله زیادی با میانگین منطقه(61.6) دارد. رتبه ایران در میان 178 کشور 171 بوده است. البته اتکا تنها به این رتبه بندی تا حدودی می تواند فریبنده باشد. برای مثال امتیاز ایران از منظر آزادی سرمایه گذاری به دلیل نبود اطلاعات کافی صفر لحاظ شده است. علاوه بر این، امتیاز آزادی حقوق مالکیت و آزادی مالی نیز تا حد زیادی با واقعیت کشور هم خوانی ندارد که دلیل آن را می توان در نبود آمارهای مناسب برای کشور جست و جو کرد. البته در میان زیرشاخه های این شاخص می توان به مخارج دولت اشاره کرد که با امتیاز 93 وضعیت مطلوبی را از منظر اقتصادی نشان می دهد. در مقایسه میان سال های مختلف هم باید گفت که اگرچه روند ایران در سال های اخیر با نوساناتی همراه بوده است اما رتبه تغییر بسیاری نداشته است.

[ منبع این خبر سایت ماچو می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «آزادی، رویای اقتصاد ایران» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت ماچو منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات