ضمن تبریک فرا رسیدن سال نو خورشیدی به تمامی هموطنان عزیز، به اطلاع می رسانیم فعالیت این وب سایت با آغاز سال جدید متوقف خواهد شد. از همراهیتان در این مدت از سپاسگزاریم.

کی این عادت را ترک می‌کنیم؟

زندگی فقط برنده‌شدن و خندیدن نیست، گاهی باید شکست خورد، باید به زمین افتاد و گریست. مگر نه آن‌که شکست پُلی است برای پیروزی ، مگر نه آن‌که با هر شکست پخته‌تر می‌شویم، پس چگونه است که ظرفیت شکسته‌شدن و باختن را نداریم؟ چرا نمی‌توانیم بپذیریم اشتباه کرده‌ایم ، اشتباه رفته‌ایم و اشتباه خوانده‌ایم؟ آفتاب : چرا به جای تلاش و کم‌کردن ضعف‌ها تنها به دنبال راهی هستیم تا فشار شکست را بر خودمان کم کنیم؟ چرا نیاموخته‌ایم ( و گویا نخواهیم آموخت) شکست هم وجود دارد؟ همه ما پیروزی را دوست داریم . همه ما دوست داریم بعد از هر پیروزی بالا و پایین بپریم و از شدت شادی آن فریاد بکشیم. اما خب شکست هم وجود دارد. البته ما ( ایرانی‌ها ) عادت داریم موفقیت را به نام خودمان و شکست را به نام دیگری بزنیم و به او مربوط بدانیم. از کودکی این‌گونه رشد کرده‌ایم و ظاهرا تا زمان مرگ هم روی این موضع خواهیم ایستاد . در سیاست ، فرهنگ ، اقتصاد و ورزش هم این‌گونه‌ایم. نمی‌توانیم بپذیریم اگر آنچه می‌خواستیم و نشده ، به خودمان مربوط می‌شود و ما مقصر به وجود آمدن آن هستیم. علم استفاده از امکاناتِ در دسترس را نداریم ، مقابل آموزش و تغییر هم مقاوم هستیم. در فضای مجازی، بد بازی می‌کنیم و به جای اصلاح و آموزش ، انگشت اتهام خود را به سمت "فضای مجازی" می‌چرخانیم که " اگر فضای مجازی نبود ، اگر اینترنت نبود و ماهواره پنج کانال ( فقط مستند) بیشتر نداشت این گندها زده نمی‌شد" یا " اگر تلکرام و فیس‌بوک نبودند ایرانی جماعت با آن فرهنگ چند هزار ساله‌ای که ردپای آن را به ندرت می‌توان این روزها در عالم واقع دید، به بازیگران و ورزشکاران اهانت نمی‌کرد. اگر فضای مجازی نبود پیجِ هیچ بازیگری شبیه سطل زباله نمی‌شد! اگر فضای مجازی نبود معضلات اجتماعی ، بزه‌ها و طلاق‌ها کم و کمتر می‌شد. اگر اینترنت نبود در جام جهانی 2014 برزیل ، حذف که نمی‌شدیم هیچ ، تا فینال هم بالا می‌آمدیم و از اعتبار فوتبال‌مان دفاع می‌کردیم."
آری، ما عادت کرده‌ایم به شانه خالی کردن از زیر بار مسئولیت‌ها و نپذیرفتن اشکالات و شاهد آن هستیم که این عادت ، روز به روز شکل بدتری به خود می گیرد. در دوران تحصیل (نونهالی تا جوانی) زیر بار نمرات ضعیف نمی‌رفتیم و امروز در اقتصاد ، فرهنگ ، سیاست و ورزش هم همین‌گونه رفتار می‌کنیم. اگر نمره خوب می‌گرفتیم خودمان گرفته بودیم و اگر بد، معلم ، استاد ، بابای مدرسه ، شیر آبخوری و سیستم فَشل آموزشی دست به دست هم داده بودند!
و حالا باز هم یک ماجرای تازه و باز هم هجمه‌ها و نپذیرفتن‌ها و ....
استقلال خوزستان با شایستگی قهرمان لیگ فوتبال می‌شود اما ما به جای تبریک و قبول موفقیتش به یحیی گل‌محمدی بد و بیراه می‌گوییم و او را مقصر شکست خودمان می‌دانیم! در یک رقابت دیگر دست‌های استقلال مقابل تراکتور قدرتمند قلعه‌نوعی بالا می‌رود اما چون پذیرش این موضوع برایمان سخت است ، توهین می‌کنیم و ایراد می‌گیریم که چرا قلعه‌نوعی با این تجربه ، متوجه شرایط استقلال نبوده است! ما کی این عادت را ترک می‌کنیم؟
منبع: ایسنا

[ منبع این خبر سایت آفتاب نیوز-ورزشی می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

شفاف سازی:
خبر فوق در سایت آفتاب نیوز-ورزشی منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabarkhan0511@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات




جدیدترین اخبار منتشر شده

X