هر عضله را مطابق با فیبرهای آن تمرین دهید -آکا

آموزش بدنسازی ، بدنسازی ،سایت ورزشآموزش بدنسازی و پرورش اندام

آکاایران:  

عضلات به طور کل از دو گروه از فیبرهای عضلانی تشکیل شده اند. این فبرها را شناسائی کنید و بسته به نسبت این فیبرها در بدن تان تمرینات تان را متناسب به آنها اجراء کنید.

 

,هر عضله را مطابق با فیبرهای آن تمرین دهید,نحوه تمرین فیبرهای عضلانی,چطور نوع فیبرهای عضلانی را شناسائی کنیم؟,[categoriy]

هر عضله را مطابق با فیبرهای آن تمرین دهید

هر عضله را مطابق با فیبرهای آن تمرین دهید -آکاهر عضله را مطابق با فیبرهای آن تمرین دهید,نحوه تمرین فیبرهای عضلانی,چطور نوع فیبرهای عضلانی را شناسائی کنیم؟,فیبرهای کند,فیبرهای تند,برنامه تمرینی,تمرین با وزنه,تمرین فیبرهای عضلانی,دوقلوی ساق (gastrocnemius,فیبرهای عضلانی,فیبرهای قدرتی (سرعتی) و فیبرهای استقامتی (کند),ورزشکاران رشته های استقامتی,اصول تمرین با وزنه

آکاایران: هر عضله را مطابق با فیبرهای آن تمرین دهید

به گزارش آکاایران: شناخت ترکیب فیبرهای عضلانی وقتی که یک برنامه تمرینی تمام عیار مدنظر است بسیار باارزش می باشد. اگر عضلات خود را با روش اشتباه تمرین کنید. خودتان را در دستیابی به نتایج گرانقدر گول خواهید زد.هر عضله بدن تشکیل شده از یک دسته از فیبرهای کوچکتر و در هر دسته (بندیل) دو نوع اصلی از فیبرها وجود دارند که از آنها به عنوان فیبرهای قدرتی (سرعتی) و فیبرهای استقامتی (کند) نام می برند. در ادامه به صورت خلاصه این فیبرها را توضیح خوهیم داد. درصد متفاوت فیبرهائی که عضلات را تشکیل داده اند. در تعیین دقیق این که تمرینات تان می بایست برای هر گروه از عضلات تان چه روالی داشته باشد اهمیت دارد.

● فیبرهای کند

از نام های دیگر این گروه از فیبرهای عضلانی می توان به فیبر نوع اول، فیبرهای قرمز و یا فیبرهای استقامتی اشاره کرد. این قبیل فیبرها وظیفه انجام فعالیت های طولانی مدت و با شدت پائین را دارند که از جمله می توان به پیاده روی و هرگونه تمرین هوازی دیگر اشاره کرد. از خصوصیات بارز این نوع فیبرهای عضلانی استعداد کم آنها در افزایش حجم، سلول های شان می باشد. ضمن اینکه این قبیل فیبرها به دلیل طولانی بودن فعالیت شان معمولاً از سیستم لاکتیک اسید و سیستم سوخت رسانی هوازی بر تأمین سوخت موردنیازشان استفاده می کنند.

● فیبرهای تند

از نام های دیگر این گروه از فیبرهای عضلانی می توان به فیبرهای نوع دوم، فیبرهای سفید یا فیبرهای سرعتی اشاره کرد که باز خود این فیبرها نیز به دو بخش A و B تقسیم می شوند.

این گروه فیبرها وظیفه انجام فعالیت های کوتاه مدت و یا شدت را بر عهده دارند، تیم ۲B این فیبرها برای انجام فعالیت های انفجاری ساخته شده اند که برای مثال می توان به ورزش هائی مثل وزنه برداری اشاره کرد. تیپ ۲A این فیبرها به منظور اجراء فعالیت های کوتاه مدت تا متوسط و با شدت معمولی تا سنگین تعبیه شده اند که آن را می توان در اکثر ورزش های قدرتی مشاهده کرد.

با دیدن ورزشکاران طراز اول رشته های گوناگون ورزشی می توانید نمونه های کاملاً بارز فیبرهای عضلانی شکل دهنده آنها را مشاهده کنید.

نهایت فیبرهای کند را می توانید در ورزشکاران رشته های استقامتی هم چون دوی ماراتن ببینید. عضلات این قبیل ورزشکاران را تا ۸۰ درصد حتی بیشتر فیبرهای کند تشکیل داده است و بدین ترتیب بازدهی آنها را برای اجراء فعالیت های طولانی مدت به حداکثر رسانده است. در نقطه مقابل این قبیل ورزشکاران می توان از دونده های دو ۱۰۰ متر و یا ۲۰۰ متر به عنوان بدن های با حداکثر فیبر سرعتی اشاره کرد. عضلات دونده های سرعت کلاس جهانی تا ۸۰ درصد و یا حتی بیشتر. از فیبرهای تند (سرعتی) تشکیل شده است و بدین شکل آنها را قادر ساخته است که به حداکثر قدرت و سرعت در زمانی محدود و کوتاه مدت یابند.

● چطور نوع فیبرهای عضلانی را شناسائی کنیم؟

برای پی بردن به نوع فیبرهای برتر در عضلات مشخصی در بدن نیاز به انجام محدوده تکرارهای آن عضله در قیاس با حداکثر قدرت آن است. به خاطر داشته باشید این محدوده می تواند بسته به تمرینات تان تغییرپذیر باشد به همین خاطر شناسائی آنها به صورت کلی و خام می باشد. توسط اجراء یک حرکت تک عضله ای (تفکیکی) در ابتدا می بایست حداکثر وزنه یک تکرار حداکثر را برای آن عضله تعیین کرد.

برای مثال برای عضلات جلوبازو در حرکت جلو بازو با دمبل، دمبلی را انتخاب کنید که حداکثر قادر هستید با آن یک تکرار را اجراء کنید. برای عیین دقیق تر نتیجه حاصله لازم است که حرکت به گونه ای انتخاب شود که تا حد ممکن مخصوص همان عضله باشد و درگیری عضلات دیگر ا جای ممکن در آن حداقل باشد. زمانی که توانستید مقدار وزنه یک تکرار حداکثر خود را معین کنید وزنه ای را انتخاب کنید که ۸۰% وزنه قبلی تان باشد. برای مثال اگر قادر بودید با دمبل ۲۰ کیلوئی یک تکرار حداکثر را اجراء کنید پس (۱۶=۸/۰ ٭ ۲۰) بنابراین ۸۰ درصد دمبل ۲۰ کیلوئی تان یک دمبل ۱۶ کیلوئی است. پس از یک استراحت مختصر با این وزنه هر چند تکرار که در توان تان است اجراء کنید.

اگر قادر بودید با این وزنه حدود ۴ تا ۷ را اجراء کنید پس به احتمال بسیار زیاد در عضله جلوبازو دارای حداکثر فیبر عضلانی تند (سرعتی) می باشید. دلیل اینکه تنها قادر بودید با وزنه ۸۰ درصد یک تکرارتان ۴ تا ۷ تکرار را اجراء کنید برمی گردد به این مسئله که فیبرهای تند فیبرهای قوی هستند ولی استقامت چندانی ندارند بنابراین شما توانائی بلند کردن وزنه های سنگین تر را دارید اما در عوض قادر به اجراء تکرارهای زیاد نیستید.

– اگر توانائی در اجراء حدودی ۱۰ تکرار با وزنه ۸۰ درصد یک تکرار حداکثر به منزله ترکیب دو نوع فیبر در آن عضله می باشد و می توان این طور مشخص کرد که نسبت فیبرهای نوع اول به دوم پنجاه پنجاه است.

– اگر توانستید با وزنه ۸۰ درصدی یک تکرار حداکثر ۱۲ تا ۱۵ را اجراء کنید به احتمال قوی بخش عمده فیبرهای عضلانی مربوط به آن عضله تان از فیبرهای کند (استقامتی) تشکیل شده است.

فیبرهای کند به اندازه فیبرهای تند قوی نیستند، اما در عوض از استقامت قابل توجهی برخوردار هستند. این بدین معنا است که نمی توانید وزنه های سنگین جابه جا کنید ولی این توانائی را دارید که تکراهای زیادی را اجراء کنید.

این رویه را برای هر بخش از عضلات تان که قصد تعیین نوع فیبرهای آن را دارید اجراء کنید. (و اطمینان داشته باشید به جواب های متفاوتی در هر گروه از عضلات تان دست خواهید یافت).

با شناسائی ترکیب فیبرهای عضلانی هر یک از عضلات بدن قادر خواهید بود برنامه تمرینی تان را طوری تنظیم کنید که برای هر عضله تعداد تکرارهای متناسب آن جهت دستیابی به حداکثر توسعه عضلانی را اجراء کنید.

با وجود اینکه بین افراد همیشه تفاوت وجود دارد باز برخی تشابهات عمومی در نوع فیبرهای گروه های عضلانی در بین اشخاص دیده می شود.

برای مثال در اکثر افراد بخش خارجی عضله دوقلوی ساق (gastrocnemius) عمدتاض تشکیل شده از فیبرهای کند (استقامتی) در صورتی که عضله (Soleus) ساق از درصد بیشتری از فیبرهای سرعتی تشکیل شده است. از نمونه دیگر تشابه فیبرهای عضلانی بین اکثریت افراد می توان از شکم و پشت پا نام برد. بخش عمده این دو گروه عضلانی را فیبرهای سرعتی تشکیل داده است.

● نحوه تمرین فیبرهای عضلانی

هنگامی که به تمرین با وزنه می پردازید هدف اصلی تان درگیر ساختن و کار کشیدن از حداکثر فیبرهای عضلانی ممکن می باشد. تأثیرگذاری بر روی فیبرهای عضلانی بیشتر به معنای افزایش قدرت و حجم بیشتر آن عضلات می باشد. اگر فیبرهای تان در یک گروه عضلانی مشخص عمدتاً از فیبرهای کند تشکیل شده باشد جهت تأثیرگذاری بر روی حداکثر فیبرهای عضلانی آن نیازمند این هستید که آن عضله را با تکرارهای بالا، استراحت کمتر بین ست ها و حجم تمرینی بالاتر تمرین کنید.

علت این کار این است که این عضلات در عین حال دیرتر خسته می شوند و به سرعت هم ریکاوری می گردند و نیز به تمرین و کار بیشت رجهت حداکثررسانی رشد و توسعه عضلانی نیازمند هستند. متأسفانه فیبرهای کند عضلانی استعداد محدودی برای رشد دارند. بنابراین حتی اگر یک گروه عضلانی عمدتاً تشکیل شده باشد از فیبرهای کند، بازمی بایست با افزودن تکرارهای پائین و وزنه سنگین تمرینات مربوط به آن گروه عضلانی را جهت رشد و توسعه فیبرهای سرعتی محدود تشکیل دهنده آن عضله اجراء کنید. اگر دستیابی به افزایش حجم عضلانی را در یک گروه عضلانی مشکل یافتید این احتمال وجود دارد که اکثریت فیبرهای تشکیل دهنده آن از فیبرهای کند (استقامتی) شکیل شده باشد. تکرارهای بالا (۱۲ تا ۱۵) حجم تمرینی بالاتر (اجراء ست های بیشتر) و استراحت کوتاه تر بین ست ها (۳۰ ثانیه تا یک دقیقه بین هر ست) می تواند در به حداکثر رساندن رشد در این عضلات کمک کند البته این بدین معنا نیست که می بایست از وزنه سبک استفاده کنید بلکه باید تمام تلاش خود را در استفاده از حداکثر وزنه ممکن جهت دستیابی به خستگی عضلانی در محدوده تکرارهای بالا به کار گیرید اگر از وزنه سنگین استفاده نکنید عضلات تان دلیلی برای رشد کردن نخواهند داشت.

حال اگر فیبرهای عضلانی تان در یک گروه عضلانی مشخص عمدتاً از فیبرهای سرعتی تشکیل شده باشد. پس خوش شانسی نصیب تان شده و راه به مراتب آسان تری برای افزایش سایز عضلانی در قیاس با فیبرهای کند (استقامتی) دارند. هر چه درصد فیبرهای سرعتی تان بیشتر باشد به همان نسبت سایزهای عضله تان بزرگتر خواهد بود. این عضلات به احتمال بسیار زیاد قوی ترین و سریع ترین عضلات برای رشد خواهند بود.

جهت حداکثررسانی عضلات تشکیل شده از فیبرهای سرعتی شما نیازمند تمرین با تکرارهای پائین و یا متوسط (حدود ۴ تا ۸ تکرار) استراحت ۱ تا ۲ دقیقه بین هر ست و حجم تمرینی متوسط (حجم تمرینی بالا در ریکاوری تان خلل ایجاد خواهد کرد) هستید.

اگر ترکیب فیبرهای عضلانی تان در یک عضله مشخص از نسبت تقریباً مساوی فیرهای تند و کند تشکیل شده باشد، آن موقع است که می توانید تمرینات مربوط به آن عضله را به دو بخش تقسیم نماید. یعنی در یک بخش عمده تمرکز را بر روی اجراء تکرارهای پائین و با وزنه ها سنگین تر و حجم تمرینی پائین تر و در بخش دیگر بر روی اجراء تکرارهای بالا و با وزنه های متوسط و حجم تمرینی بالاتر متمرکز سازید.

با این رویکرد تمرینی خواهید توانست به حداکثر رشد و توسعه در آن گروه عضلانی دست یابید.تمرین دادن عضلات مطابق با فیبرهای تشکیل دهنده آنها یکی از اصول اصلی تمرینات با وزنه محسوب می شود. تمرین با این شیوه به شما کمک خواهد کرد با هدف قرار دادن مشخص تر عضلات در تمرین و مطابق با خصوصیات دقیق آن عضله به نتایج بهتری از تمرینات تان دست یابید

[ منبع این خبر سایت آکاایران-ورزش می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «هر عضله را مطابق با فیبرهای آن تمرین دهید -آکا» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت آکاایران-ورزش منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات