سید محمد حسین طباطبایی همان کودک حافظ کل قرآن -آکا

سایت بیوگرافی،زندگینامه مشاهیراخبار بازیگران،اخبار چهره ها،دنیای ستاره ها

,seyyed mohammad hossein tabatabai,سید محمد حسین طباطبایی همان کودک حافظ کل قرآن,عکس سید محمد حسین طباطبایی,[categoriy]

سید محمد حسین طباطبایی همان کودک حافظ کل قرآن

سید محمد حسین طباطبایی همان کودک حافظ کل قرآن -آکاseyyed mohammad hossein tabatabai,سید محمد حسین طباطبایی همان کودک حافظ کل قرآن,عکس سید محمد حسین طباطبایی,عکس های محمد حسین طباطبایی,بیوگرافی

آکاایران: سید محمد حسین طباطبایی همان کودک حافظ کل قرآن


آکاایران:  


 


مجله آکا ایران: به گزارش خبرگزاری «حوزه» حجت الاسلام سید محمد حسین طباطبایی که پدرشان لقب علم الهدی را برای وی برگزید، همان کودک خرسالی است که در دهه هفتاد شگفت انگیز ترین کودک دنیا در عرصه حفظ قرآن شد و معجزه دیگری از آیات نورانی آخرین کتاب آسمانی خداوند را به رخ دنیا کشید. او اکنون جوانی برومند و تحصیل کرده حوزه علمیه قم است که پا به پای پدر در راه ترویج قرآن و مکتب اهل بیت(ع) تحقیق و پژوهش می کند.


به گزارش آکاایران: وی متولد سال۱۳۶۹ است و از سال ۱۳۷۹ وارد حوزه شد و حدود سه سال است که در دروس خارج فقه و اصول حوزه علمیه قم شرکت می کند و چند سالی است که در مؤسسه جامعه القرآن الکریم و در کنار پدرشان حجت الاسلام و المسلمین سید محمد مهدی طباطبایی، به صورت رسمی فعالیت می کند. بیشتر کارشان در زمینه تحقیق و تألیف و تدوین کتب آموزشی است و تا کنون دو کتاب تالیف نموده، یکی از آن ها «حفظ کافی» است که آماده چاپ می باشد و دیگری «آموزش بکارگیری آیات» است که در آستانه انتشار قرار دارد، سیدمحمدحسین در سال ۱۳۸۹ ازدواج کرده و اکنون صاحب دو فرزند است.


خبرگزاری «حوزه» متن گفتگوی ماه نامه «نسیم وحی» با حجت الاسلام سید محمد حسین طباطبایی را منتشر می کند.


 


سید محمد حسین طباطبایی و دخترش


,seyyed mohammad hossein tabatabai,سید محمد حسین طباطبایی همان کودک حافظ کل قرآن,عکس سید محمد حسین طباطبایی,[categoriy]

سید محمد حسین طباطبایی همان کودک حافظ کل قرآن


 


 


در مورد کتابی که شما و پدر گرامیتان، تألیف کرده اید توضیح بفرمایید.


قبل از این کار «حفظ کافی» گزینش های زیادی برای احادیث کافی شده بود، افراد مختلفی احادیثی را از این کتاب شریف طبق سلیقه و عقیده خودشان جدا کردند؛ اما همه این ها برای مطالعه بود و تاکنون هیچ گزینشی با هدف حفظ احادیث، صورت نگرفته است و صرفا برای این که بقیه بخوانند و مطالعه کنند، دست به این کار زده بودند. ما خواستیم که بحث خواندن احادیث به حفظ آن هم منجر شود. حالا فرصت و مجال نیست تا فضلیت فراوان و آثار بسیار حفظ احادیث را نقل کنیم. به هر حال سعی شده که تقریبا در قالب ۶۸ درس، کتاب کافی را فعلا کار کنیم و روایت های را انتخاب کنیم که قابل حفظ هستند؛ یعنی هم مختصر بوده و هم معانی بسیار خوبی هم داشته باشند یا اگر یک روایتی مثل روایتی که در کتاب عقل و جهل اصول کافی هست و توصیه امام کاظم علیه السلام به هشام و خیلی طولانی است و فرازهای خیلی قشنگی هم دارد، این ها را تقطیع کردیم و به شکل یک روایت ذکر کردیم و البته نشان دادیم که این تقطیع شده است. در بخش دوم کتاب، بعضی از روایت ها را به عنوان مطالعه قرار دادیم که حالا عزیزانی که حفظ می کنند؛ اگر علاقه داشتند و خواستند می توانند آن ها را هم حفظ کنند، چون بعضی از این روایات را مثل یک داستان ذکر کرده ایم  و ممکن است حتی یک صفحه باشد و بیشتر جنبه مطالعاتی دارد، موضوعاتش هم از تفسیر، حدیث قدسی، موعظه و نکته و داستان و… را آورده ایم که یک حالت تنوعی داشته باشد و در واقع مرتبط با همان درس هست؛ مثلا اگر از باب صبر شروع کردیم تا باب کظم غیظ، مطمئنا اگر بحث تفسیر، حدیث قدسی، بوده است در همین محدوده که درس کار شده؛ آمده است. فقط در بحث ادعیه ما این را داشتیم که چون دعاها معمولا طولانی هستند، سعی می کردیم دعاهای کوتاه تری انتخاب کنیم یا در هر درس بجای ۱۵ روایت، فقط دو یا سه روایت چند خطی بیاوریم که همه اش دعا است. بعد از این دو بخش که بحث درس و حفظ روایت و نیز روایات مطالعاتی بود، می رسد به بحث تمرین که خوب تمرین ها در قالب شش سؤال است؛ بعضی ها برای امتحان از لفظ روایت است یا یکی از آن برای این که گوینده روایت را ذکر کنیم، هم باید گوینده حفظ بشود، کدام امام این روایت را فرموده اند، هم خود لفظ؛ دو یا سه سؤال هم برای معنا است؛


,seyyed mohammad hossein tabatabai,سید محمد حسین طباطبایی همان کودک حافظ کل قرآن,عکس سید محمد حسین طباطبایی,[categoriy]

سید محمد حسین طباطبایی همان کودک حافظ کل قرآن


 


مثلا یک موضوع داریم که آیه را داده ایم و گفته ایم که چگونه مربوط به این روایت است، بالاخره این شش سؤال هم برای تمرین آماده شده است، ترجمه روایات هم بعد از روایت نیامده بلکه در آخر کتاب می آید و در مرحله آخر بعد از تمرین، بعد از هر پنج درس، بحث آزمون هست، این طور تنظیم شده که شخص، پنج درس کار می کند و محفوظاتش زیاد شده از طرفی هم مدنظرمان نیست که فقط حفظ بکند و آن هم یک حفظ کوتاه مدت و تمام بشود، این فایده ای ندارد. به همین علت آزمون را قرار دادیم؛ البته این آزمون را در این کتاب بعد از پنج درس قرار دادیم؛ اما هر شخص می تواند بعد از هر سه درس یا چهار درس این کار را انجام بدهد؛ ولی این یک چهارچوب برایش گذاشتیم، شخص باید با نهایت دقت حفظش را انجام بدهد و مرورش را هم انجام بدهد. نمره قبولی را سعی کردیم طوری قرار بدهیم که شخص با سه یا چهار غلط، اگر داشته باشد در این آزمون قبول شود؛ یعنی این به منزله قبولی هست، بالاخره هر درس میانگینش پانزده روایت است و پنج درس هم بوده؛ یعنی خوب توانسته حفظ کند و چهار یا سه غلط دور از انتظار نیست. این برنامه اصلی این کتاب است. تقریبا روایاتی که باید حفظ بشوند حدود هشتصد پنجاه روایت است البته به غیر از روایاتی که برای مطالعه آمده است. این کار در دو مجلد آماده شده و امیدواریم که ان شاءالله مفید باشد و مورد استقبال همه بخصوص حافظان قرآن که بعد از حفظ قرآن، می خواهند روایات را بخواهند و حفظ کنند، قرار بگیرد. این کتاب چون به صورت درسنامه و برای تدریس در کلاس هست، یک کتاب راهنمای تدریس هم برای آن در حال تدوین است که ان شاء الله بزودی آماده می شود. روایات این کتاب، هم اولاً از کتاب کافی است که کتاب معتبری هست و بعد هم از تمام موضوعات است. این ها را می توانند مباحثه کنند، مرور کنند و خیلی برای حفظ کردن آسان شده و امیدواریم که ان شاء الله مفید و مؤثر باشد.


 


آیا ایده این کتاب از همان شیوه ای گرفته شده که شما در کودکی داشتید و احادیث موضوعی کافی را حفظ بودید؟


مطمئنا همین طور است چون از کودکی نه فقط من؛ بلکه بچه های دیگر، خواهران من هم حفظ می کردند، پدرم دوست داشتند که منتخب روایات کافی را حفظ کنیم، نه این که همین روایات های این کتاب بود؛ ولی از این روایات هم داخل آن ها بود. بالاخره آن طوری که ما در سه چهار سالگی حفظ می کردیم باید خیلی راحت تر می بود. حتی درباره تقطیع روایات هم باید خیلی از روایات ها به جملات کوتاه تری تبدیل می شد؛ اما مخاطبین این کتاب کسانی هستند که می خواهند به صورت تخصصی حفظ کنند و سن و سالشان هم دیگر سه و چهار سال نیست و روایات هایی در کتاب است که نسبتا طولانی تر از روایاتی است که ما حفظ کردیم؛ اما مطمئناً انگیزه ای که فرمودید همین طور است؛ چون واقعا حفظی که کردیم، اثرش را دیدیم هم علمیّت بسیار خوبی برای خودمان داشت و همین الان دارد و هم اثری که در رابطه با اجرای برنامه ها برای مردم داشت.


 


چه توصیه ای به حافظان قرآن دارید؟


حافظه ای که خداوند برای انسان قرار داده است، نعمت بزرگی است و این که انسان بتواند حفظ بکند و اگر خدا کمک کند و آنچه انسان حفظ می کند، قرآن و احادیث باشد، خوب این یک نعمت ویژای است و البته حتی در رابطه با آن هایی که حافظه خیلی کمی هم دارند، روایت داریم که اجرشان دو برابر است؛ چون با سختی بیشتری حفظ می کنند؛ یعنی نگفته اند کسانی که حافظه شان کم است، دیگر حفظ نکنند. در هر صورت وارد شده که شما قرآن را حفظ بکنید، حتی آن هایی که برایشان سخت تر است، ثوابش دو برابر است، در واقع برای آن ها تشویقی است. به هر حال خیلی مطلوب است که انسان مطالب قرآن و روایات را حفظ کند، منتها حفظ یک مقدمه خوبی است برای رسیدن به مطبوع ما نه این که فقط حفظ کردن هدف نهایی باشد؛ چون حفظ را خیلی ها می توانند انجام بدهند، حافظه خوب را الحمدلله خیلی ها دارند؛ اما این که در چه راهی خرج می کنند و چه جور استفاده می شود و نهایتا نتیجه اش چه می شود، این نتیجه مهم است و اهمیت بیشتری دارد. یعنی برای انسان نتیجه و اثر کار بسیار مهم است. مشاهده کردیم که برخی افراد، خوب حفظ کردند حالا یا قرآن را حفظ کردند و بعضا مطالب دیگری حفظ کردند، منتها آن نتیجه ای که واقعا دنبالش بوده اند را به دست نیاوردند، چرا این طور شد؟ آیا خودشان ادامه ندادند و برای رسیدن به مراحل بالاتر تلاش نکردند؟ آیا شرایط مهیا نبود؟ نمی دانم؛ گفته اند ما حفظ کردیم تمام شد، دیگر چه کار کنیم و برایشان عادی شده، بعد هم دیدم که خود آن حفظ ساده را هم از دست دادند. دوستان را باید دقت کنند که اولا حفظ کردن هدف نیست بلکه مقدمه است برای فهم و عمل به قرآن. حافظ باید محفوظاتش را تثبیت کند چه در زمینه قرآن چه احادیث، حتی در زمینه شعر، شعرهای بسیار عالی، از مادحین اهل بیت علیهم السلام وجود دارد یا اشعاری که خود اهل بیت علیهم السلام سرودند و در کتب ما هم آمده است که شخص می تواند حفظ کند و برای این ها هم  اولا برنامه منظمی باید داشته باشد و بعد هم از این محفوظات به عنوان یک مقدمه برای عمل کردن به مضامینش استفاده شود. هدف در حفظ باید مشخص باشد، نگوییم خداوند حافظه به من داده و من حفظ می کنم؛ اما نگاهی به مراحل بالاتر ندارم، بلکه هدف از حفظ باید روشن باشد؛ شاید بیان این نکته جالب باشد: روایتی هست که می فرماید که قرآن فرموده«إِنَّ الصَّلَاهَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاء وَالْمُنکَرِ» نماز باید این طوری باشد که انسان را «عَنِ الْفَحْشَاء وَالْمُنکَرِ» از فحشاء و منکر باز دارد؛ یعنی آن قدر انسان رابطه خود و خدا را باید در نماز ارتقا دهد که دیگر به فکر گناه هم نیفتد؛ زیرا لذت انس با خداوند را چشیده و نمی خواهد بخاطر یک لذت زودگذر دنیا آن ارتباط را از دست بدهد. حال اگر انسان بعد از نماز گناه کرد، در روایت دارد که در واقع این نماز نه تنها انسان را به خدا نزدیک نمی کند؛ بلکه او را از خدا دور می کند. او از آن عبادتش بهره ای نمی برد، نمازش، هیچ فایده ای ندارد. حفظ هم باید اثری داشته باشد. شخص باید به مراحل بالاتر از حفظ فکر کند، عزیزان حافظ، حتماً یک نیت خوب و یک هدف بلند را برای خودشان ترسیم کنند و از ابتدای حفظ به این نکته توجه نمایند که برای چه می خواهند حفظ کنند؟ به طور مثال این هدف می تواند به این صورت باشد که اولًا برای خودشان چه اثری خواهد داشت و ثانیاً بتوانند مُبلّغ باشند و معارف دین را بین مردم، خواه شیعیان و مسلمانان و خواه افرادی که تابع دین دیگری هستند، گسترش دهند، برای این دارند حفظ می کنند، این خیلی مهم است.


 


یک خاطره از دوران کودکی خود نقل کنید.


 


 


,seyyed mohammad hossein tabatabai,سید محمد حسین طباطبایی همان کودک حافظ کل قرآن,عکس سید محمد حسین طباطبایی,[categoriy]

سید محمد حسین طباطبایی همان کودک حافظ کل قرآن


 


می خواهم خاطره ای را نقل کنم که مرتبط با بحثمان هم باشد. به خاطر دارم که یکی دو سال بعد از برنامه هایی که در مکه و ایام حج در سال ۱۳۷۶ داشتیم، آن جا برای خانواده وزیر کشور عربستان هم برنامه اجرا کردیم و بعد هم برگشتیم. خوب این اجرای برنامه ما، بین خانواده سلطنتی عربستان خیلی پیچیده بود و بین خانواده های خودشان نقل می شد که مثلا این بچه آمده و برنامه اجرا کرد و این طور قرآن می خواند و… به این صورت افراد دیگر و خانواده سایر مقامات عربستان هم مطلع شده بودند. به هر حال دو سال بعد از آن تهران، پیش سفیر آن زمان ایران در عربستان بودیم، ایشان می گفت که یکی از مقامات عربستان، پسر امیر عبدالله، معروف به امیر ترکی، با چند نفر هیئت همراه آمدند کاخ نیاوران و گفتند:«می خواهیم با آقای طباطبایی هم یک دیداری داشته باشیم». البته به صورت رسمی نیامده بودند، ما رفتیم آن جا و تقریبا ساعت های نه و نیم، ده شب بود، نشستیم و ایشان کمی صحبت کرد و بالاخره گفت که ما وصف شما را که آمدید در کاخ سلطنتی و آن جا برنامه هایی را داشتید شنیدیم. حالا آمده ایم خودمان از نزدیک ببینیم. به او گفتند که ایشان حافظ قرآن هستند از هر جای قرآن که دوست دارید، می توانید سؤال کنید. امیر به مبل لم داده بود؛ البته با یک تکبر خاصی و گفت:«نه، من سؤال حفظ از ایشان ندارم». گفتند:«چه سؤالی از ایشان دارید؟» گفت:«برای من شعر بخوان». گفتند:«ایشان معروف نیست که شعر حفظ کرده باشند. ایشان حافظ قرآن هستند». اصرار کردند که نه شعر بخواند، حالا به لطف خداوند؛ چون زبان عربی را کار می کردیم، بسیاری از شعرهای عربی را که در مدح اهل بیت علیهم السلام بود و بعضی از اشعاری که خود اهل بیت علیهم السلام سرودند، این ها را حفظ کرده بودیم. خدا لطف کرد بین تمامی اشعاری که حفظ کرده بودم، یک شعر خیلی مناسب را انتخاب کردم، همان شعر معروف امام هادی علیه السلام را که در مجلس متوکل، خوانده بودند، در وصف پادشاهان که بالاخره آخر و عاقبت تمام خوشی هایی که این ها داشتند چه می شود؛ خیلی با جزئیات آنجا گفته می شود که خیلی جالب است. شعر نزدیک یک صفحه است و من هم همه اش را حفظ بودم و خیلی شمرده شمرده از ابتدای آن شروع کردم به خواندن و نگفتم که شعر از کیست و برای چه کسی خوانده است. شروع کردم به خواندن خیلی شمرده شمرده و با همان شیوه ای که خودم در زمان بچگی داشتم، خیلی احساسی می خواندم، بعد دیدم که یواش یواش وقتی به وسط های شعر رسیدم، هر چه بیشتر می گذرد، این شخص خودش را بیشتر جمع و جور می کند، اول خیلی متکبرانه نشسته بود؛ اما از اواسط شعر به بعد خودش را جمع کرد، دیدم چشمانش سرخ شده، خیلی متأثر شده تا رسیدم به آخر شعر، دیدم اشک توی چشمانش جمع شده در واقع همه را تطبیق داده بود به خودش؛ بعد هم خیلی تشکر و تقدیر کردند.


 


برنامه ارتباطی شما با مردم چگونه است؟


معمولا اجرای برنامه و دعوتی است. البته با توجه به برنامه هایی که خودمان در قم داریم، سعی می کنیم که طوری تنظیم کنیم که مشکلی پیش نیاید. به صورت هفته ای یا دهه ای نیست، کم تر است، معمولا دو یا سه روزه، سفرهایی به شهرهای مختلف داریم. به لطف خداوند در سفرهایی که داریم سعی می کنیم که جامع باشد و به استان هایی که می رویم سعی داریم که در چند شهر برنامه داشته باشیم و حتما یک محفل عمومی هم داشته باشیم. اجرای عمومی که مردم بیایند. دیدارهایی هم با جامعه قرآنی هر شهر و با مسئولین داریم که بر فعالیت های قرآنی تأکید می کنیم.


 


مشکل جامعه امروز ما را چه می بینید و راه حل آن چیست؟


بیان دین به زبان روز برای عموم مردم، تا همه برداشت صحیح و جامعی از مسائل دینی داشته باشند. بهترین شیوه ها، ساده ترین روش ها و بالاخره جذاب ترین روش ها، برای یاد دادن مطالب قرآنی باید انتخاب بشود، مخصوصا در رابطه با مفاهیم خیلی مهم است که ما چه طور بگوییم؛ چه طور بیان کنیم؛ چه طور بتوانیم برداشت و استنباط کنیم نه این که منظورم استنباط باشد؛ بلکه به زبان قوم صحبت کردن و با توجه به جامعه امروزی صحبت کردن است.«وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلاَّ بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِیُبَیِّنَ لَهُمْ». البته خوب بحث مهمی که هست این که جامعه قرآنی یا مذهبی یا کسانی که با این موضوع در ارتباط هستند و مسئولیت دارند باید توجه کنند که ذائقه مردم را با مسائلی که چندان به درد دنیا و آخرت آن ها نمی خورد، عادت ندهند. به عنوان مثال می گویم یک جایی که موسیقی یا فیلم هر چه بیشتر ترویج می شود، گرچه بعضی فیلم ها، البته خیلی کم، ممکن است فایده هم داشته باشد؛ ولی اکثر آن ها هدف مثبتی را دنبال نمی کنند و برعکس مسائلی در آن ها ترویج می شود که برای سلامت جامعه هم مضر است؛ به هر حال معمول فیلم ها یا موسیقی ها و کنسرت ها هر چه از این ها بیشتر ترویج شود و شما از طرف دیگر بخواهید فعالیت کنید، کاری انجام بدهید، واقعا سخت می شود؛ هر چقدر هم طرح داشته باشید؛ برنامه داشته باشید، آن طرف دیگر باب شده، ترویج شده و یک مقدار برای مردم جذابتر شده و ذائقه ایشان به آن سمت رفته است. فکر می کنم همه باید کمک کنند. به خاطر همین گفتم که یکی از برنامه های ما در شهرستان ها که می رویم همین است؛ یعنی با مسئولین که دیدار می کنیم، خود آن مسئول یک مسئولیت کلی دارد، همه کاری می تواند انجام بدهد؛ اما می رویم و تأکید می کنیم که مثلا دقت کنید که اولا اولویت های کاری تان، بحث کارهای قرآنی و مذهبی باشد، در این زمینه اول کار کنید و این جبهه تقویت شود، بعد اگر کارهای دیگری هم لازم بود، به آن ها هم برسید؛ یعنی ما صحبت مان همین است وقتی از این غافل می شوند و اولویت ایشان دیگر، کارهای قرآنی و مذهبی نیست، به کارهایی می پردازند که شما هر چقدر هم بخواهید که در این سمت و این جبهه هم تلاش بکنید و برنامه بریزید، می بینید که خیلی سخت است و البته بگویم که در بحث همین کار قرآنی خودمان و نیز بحث های مذهبی و فرهنگی، موازی کاری هم هست کارها تکراری است، این یک آفت است که برای حل آن باید مشکلات شناسایی شود. سازمان ها و نهادهای دست اندرکار باید با هم تعامل و تعاون داشته باشند بعد هم منابع مادی و مالی آن و هم منابع علمی آن فراهم شود حالا منابع علمی مثل کتاب یا افرادی که متخصص هستند، همه جمع شوند کمک کنند، مشاوره بدهند، کتاب بنویسند؛ یعنی همه این ها باید جور باشد؛ اگر همه این ها جمع باشند؛ اما اخبار بازیگران،اخبار چهره ها،دنیای ستاره ها - مالی برای اجرای آن نباشد، باز هم می بینید که این جا ناقص می ماند یا اخبار بازیگران،اخبار چهره ها،دنیای ستاره ها - مالی باشد، اخبار بازیگران،اخبار چهره ها،دنیای ستاره ها - علمی نباشد، بالاخره اصل آن همان «وَتَعَاوَنُواْ عَلَى الْبرِّ وَالتَّقْوَى» است که همه باید تعاون و همکاری داشته باشند. به عنوان نمونه در نمایشگاه قرآن بودم، شخصی را در آن جا دیدم که دکترای فیزیک داشت، گفت:«من دارم در بحث فیزیک در قرآن، کار می کنم، اول درس عادی خودم را می خواندم و تدریس می کردم، ولی بعد علاقه مند شدم که در قرآن هم مطالعه کنم که در قرآن چه آیاتی درباره فیزیک گفته شده، تطبیقش چه طوری است». خیلی خوب است یک شخصی این طور کار می کند، منظورم این است که هر کسی در هر رشته ای؛ مثلا شیمی هم همین طور؛ علوم تجربی هم همین طور؛ همه باید بیایند و تلاش کنند؛ اما این ها باید با هم کار کنند، وقتی بحث اتحاد و همکاری پیش بیاید، خدای ناکرده استنباط شخصی هم پیش نیایید، این کار خوب است و به نتیجه می رسد؛ ولی اگر ببینیم یک نفر خودش بخواهد بیایید، این کارها را انجام بدهد، آفاتی هم دارد، همه باید یک جایی جمع بشوند با هم صحبت بکنند و بالاخره به یک اتفاق قولی و یک نظر واحدی برسند. ان شاءالله


 


شما چند دیدار با رهبر معظم انقلاب داشته اید، توصیه ای از ایشان را که در ذهن دارید، بفرمایید.


,seyyed mohammad hossein tabatabai,سید محمد حسین طباطبایی همان کودک حافظ کل قرآن,عکس سید محمد حسین طباطبایی,[categoriy]

سید محمد حسین طباطبایی همان کودک حافظ کل قرآن


مقام معظم رهبری مدظله العالی در جلسه ای فرمودند که «شما قدر این حفظ قرآن تان را بدانید که چه کار بزرگی انجام داده اید و من هم خیلی دوست داشتم که در همان سنی که شما هستید در دوران نوجوانی حفظ کل قرآن را داشتم؛ منتها به خاطر شرایطی که بود، آن زمان دروس حوزوی بود، کار دیگری که داشتم، نتوانستم کل قرآن را حفظ کنم و از این بابت هم حسرت این را می خورم که چرا فرصتی نشد، برای این که کل قرآن را حفظ کنم».


فرمودند:«هیچ وقت ترک نکنید این خواندن مرتب قرآن را و سعی کنید که حفظ تان را همیشه قوی داشته باشید» و بالاخره خیلی تأکید داشتند بر روی بحث حفظ مخصوصا و البته در کنارش توصیه به درس ها، دروس حوزوی مان و روایات را داشتند. منتها در بحث قرآن خیلی تأکید داشتند. هر جلسه که خدمت ایشان می رسیم، هنوز می گویند که قرآن را چه کار کردید؟ هنوز دوره دارید؟ خیلی روی این نکته دقت دارند.


 


بیشتر مردم چهره کودکی شما را بخاطر دارند، برخورد امروز ایشان با شما چگونه است؟


مردم همیشه به واسطه لطفی که خدا به ما داشته و مردم می شناسند، به ما لطف داشته و علاقه دارند. خوب در دوران کودکی به این خاطر که برنامه زیاد داشتیم و مردم می دیدند، خیلی جلوی چشم بودیم و به هر حال همیشه استقبال می کردند؛ حتی اگر کار عادی داشتیم، حرم می رفتیم یا جای دیگری، مردم  ازدحام می کردند. خوب یک فاصله ای که به خاطر درس ها و برنامه هایمان شد، نتوانستیم در تلویزیون حضور داشته باشیم، چهره هم در طی چند سال تغییر کرد، الان مردم کم تر می شناسند و البته من خودم سعی کردم که خیلی در مصاحبه ها و رسانه ها نباشم؛ به همین خاطر یک وقتی زیاد جلوی چشم بودیم و این شهرت هم سختی خودش را دارد، می دانید آن کسانی که در رسانه ها مطرح می شوند، این مشکل برایشان همیشه هست که وقتی به خاطر مشکلی حضورشان کم رنگ می شود، شایعات برایشان زیاد می شود و البته حضور مرتب در رسانه هم خیلی هم سخت است؛ البته این را هم بگویم این که در رسانه ها حضور نداشتم، به این معنی نبود که با مردم در ارتباط نبودم. همین طور که اشاره شد، مسافرت داشته و داریم. همین الان هم در استان های مختلف در برنامه های محفل عمومی که جمعیت زیادی هم می آیند، اجرا دارم؛ اما دیگر آن طوری که در تلویزیون باشم، نیست و فکر می کنم که راحت تر هستم. این طور آرامش خاطر بیشتری دارم و البته در روایت هم داریم که خوشا به حال آن شخصی که جلوی چشم نبوده و گمنام باشد؛ حالا چه خاصیت هایی دارد، جزییاتش گفته نشده؛ ولی گفته شده که گمنام باشد و با انگشت به آن اشاره نشود که در واقع کنایه از این است که همه او را بشناسند؛ یعنی شهرت.

[ منبع این خبر سایت آکاایران-بیوگرافی می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «سید محمد حسین طباطبایی همان کودک حافظ کل قرآن -آکا» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت آکاایران-بیوگرافی منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات