سرمقاله قانون رقابتی که رفاقتی در پایانش نیست

سرمقاله قانون/ رقابتی که رفاقتی در پایانش نیست

قانون/ « رقابتی که رفاقتی در پایانش نیست » عنوان یادداشت روزنامه قانون به قلم د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اوود‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ حشمتی است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

آزمون انتخاب رئیس مجلس دهم می‌تواند رشد و بلوغ سیاسی نمایندگان مجلس را به نمایش بگذارد. اگر در 7 اسفند 94 مردم (به ویژه تهران) نشان دادند که فارغ از هیجان‌ها و اقدامات مشارکت سوزی چون رد صلاحیت‌های گسترده و انگلیسی خواندن لیستی از نمایندگان‌شان، عقلانیت را می‌توانند به رخ مخالفان‌شان بکشند، نمایندگان مجلس نیز باید نشان دهند که به این بلوغ سیاسی رسیده‌اند. این بلوغ سیاسی می‌تواند در رای‌گیری برای هیات رئیسه انجام پذیرد .
سلام بی طمع گرگ؟
در این میان چند سوال مطرح می‌شود. اول اینکه ، آیا رقابت لاریجانی و عارف به صلاح است؟ در گذشته که عده‌ای تشویق می‌کردند تا ناطق‌نوری در انتخابات ثبت نام کند، نوشتیم «لاریجانی مجلس دهم می‌تواند ناطق مجلس پنجم باشد که به آن تمایل دارید». و پس از آن در گرماگرم نزدیک به انتخابات یادآور شدیم: «لاریجانی برای اصلاحات نه رفیق است نه رقیب» به این معنا که لاریجانی نه اصلاح طلب است نه رقیب اصلاح طلبان. همین حکم را می‌توان در مورد نزدیکان لاریجانی نیز صادر کرد. لاریجانی یک اصولگراست و باید این نوع از اصولگرایی او را مورد توجه قرارداد و تقویت کرد. اصولگرایی که بنا به دلایلی با تندروی پایداری‌ها مخالف بود. به عبارت روشن‌تر اصلاح‌طلبان، اعتدالگرایان (دولتی‌ها) و اصولگرایان معتدل (طیف لاریجانی) بر سر مخالفت با تندروها به نقطه اشتراک رسیده بودند. اما این را فراموش نکنیم که ماجرای مخالفت لاریجانی با تندروهای پایداری یک دلخوری است که امکان رفع آن هم وجود دارد. همانطور که می‌بینیم این روزها امیرآبادی (نماینده پایداری قم) برای ریاست لاریجانی تلاش می‌کند. اگر به سال 92 و جایی که قرار بود گزارش تحقیق و تفحص مجلس از جریان حمله به لاریجانی در قم قرائت شود، برگردیم ؛ به خاطر می‌آوریم که آقای امیرآبادی برای ممانعت از قرائت این گزارش به همراه برخی از نمایندگان به دفتر رهبری نامه نوشتند. لذا باید توجه کنیم در مرام و مسلک تندروها این موضوع دیده می‌شود که برای رسیدن به اهدافی، از تاکتیک «فراموشی موقت اختلافات» استفاده کنند. در این وضعیت آیا رقابت عارف و لاریجانی می‌تواند به صلاح باشد؟
نظرها‌محترم است،اما!
موضوع انتخاب رئیس مجلس آینده ابتدا در بیرون از مجلس (توسط گروه‌های مختلف) و بعد در درون مجلس باید با عقلانیت به پیش برود. این روزها گروه‌های سیاسی نقطه نظرات‌شان را در این باره مطرح و به طور مشخص از یک کاندیدای خاص حمایت کردند،که البته برخی از افراد با این نگرش مخالفند. اما یک طرف دیگر معتقد است که مردم خواهان تغییر در ترکیب مجلس بودند. عباس عبدی دراین میان به نکته مهمی اشاره می‌کند و می‌گوید:« اصرار بر ریاست عارف اشتباهی است که اصلاح طلبان در انتخاب شهردار تهران نیز انجام دادند و موجب همگرایی مخالفان شد.»
(اندیشه پویا، شماره 34، اردیبهشت 95) این حرف صحیحی است همچنان که می‌بینیم امروز پایداری‌ها به دنبال جمع‌آوری رای برای لاریجانی هستند. اما در عین حال اگر کسی توقع دارد احزاب اصلاح طلب عارف را رها کنند ومدافع ریاست لاریجانی شوند، به خطا رفته اند و این ممکن نیست.
آقای صوفی عضو شورای عالی سیاستگذاری اصلاح طلبان در مصاحبه با ایلنا خبر مهمی را بیان کرد و گفت ناطق نوری با رهبر اصلاحات دیدار و خواستار حمایت از ریاست لاریجانی شده‌است.اما اخباری خلاف این موضوع را بیان می‌کند.
از سویی صوفی رقابت را به صلاح ندانست و این وزن‌کشی را به عهده خود آقای لاریجانی و اطرافیانش گذاشت و گفت: «تاکید ما بر این است که پیام تغییر و احترام به رای مردم در دستور کار قرار گیرد و مدیریت مجلس و هیات رئیسه بر مبنای اکثریت آن مشخص شود.
البته این موضوع به خود آقای لاریجانی و دوستان او و اینکه در ‌‌نهایت به چه نتیجه‌ای خواهد رسید بستگی دارد. ما امیدواریم تا آن زمان با پادرمیانی رهبران اصلاحات و اصولگرایان میانه رو به نتیجه برسیم اما امروزه تفاهمی در این زمینه صورت نگرفته است.»(صوفی، ایلنا، 27/2/95)به نظر ما اصلاح طلبان نیز خواهان رقابت علنی این دو بزرگوار نیستندچون قصد ندارند با این رقابت لاریجانی را به زمین تندروهای «پایداری مسلک» هدایت کنند و این موضوع از گفتار آنها مشخص است.
حق آب و گل سیاسی
نکته مهم دیگر این است که نباید فراموش کنیم دوستان آقای لاریجانی تا چه اندازه خود را صاحب و مالک این وضعیت می‌دانند.
بخشی از آن را آقای جلالی در نطق خود در مجلس بیان کرد. بخش دیگر را نیز صادقی (منتخب تهران) این گونه فاش کرد: «هنگامی ‌که برخی مباحث را به آقای لاریجانی منتقل کردم، ایشان چندین‌بار سوگند جلاله یاد کرد که از این رفتار‌ها بی‌خبر بوده است و به ما حق داد که از این رفتار‌ها ناراحت باشیم.» (ایلنا،28/2/95) از این موضوع عدم تمایل خود لاریجانی برای رقابت علنی را هم می‌توان برداشت کرد.
دفاع بحق از عارف
از طرف دیگر حمایت احزاب اصلاح‌طلب از عارف صحیح و بحق است. این مسئله دست عارف را هم در چانه‌زنی‌ها و آینده مجلس پر می‌کند. در این میان شاید تنها حزب کارگزاران است که نظر متفاوت دارد. عطریانفر سال گذشته به هفته نامه مثلث گفته بود «نقد لاریجانی را به نسیه عارف ترجیح می‌دهد» و کرباسچی دیروز به شرق گفت «لاریجانی بهتر می‌تواند مجلس را اداره کند تا عارف.»
وزن‌کشی مضر
بنابراین رقابت این دو بزرگوار برای ریاست مجلس، عارف و لاریجانی را در مقابل هم قرار می‌دهد و خروجی این رقابت هر چه می خواهد باشد، یک آفت ضمنی با خود به همراه دارد. این آفت نیز این است که دیگر نمی‌توان انتظار داشت سه نیروی اصلاح‌طلب، اعتدالگرا و اصولگرای معتدل را در کنار هم داشته باشیم. جناح بندی درونی مجلس در این وزن‌کشی تغییر خواهد کرد و این تغییر پابرجا خواهد ماند. از همین روست که فکر می‌کنیم برای هر دو طرف به صلاح است که وارد این وزن‌کشی نشوند.


[ منبع این خبر سایت ماچو می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «سرمقاله قانون رقابتی که رفاقتی در پایانش نیست » اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت ماچو منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات