سرمقاله شهروند قیمت حامل‌های انرژی؛ نماد گریز از عقلانیت

سرمقاله شهروند/ قیمت حامل‌های انرژی؛ نماد گریز از عقلانیت

روزنامه شهروند/ « قیمت حامل‌های انرژی؛ نماد گریز از عقلانیت » عنوان یادداشت روز روزنامه شهروند است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

اگر یک نفر در ماهواره‌ای بنشیند و با عینک‌های همه‌جانبه‌ای زمین و جوامع انسانی را ببیند، درباره جامعه ایران چه برداشتی خواهد داشت؟ به نظرم اگر از آنچه در ایران می‌بیند، شاخ درآورد، چندان جای تعجب ندارد. اجازه دهید یک مورد از مصادیق این ادعا را با یکدیگر مرور کنیم. روزنامه شهروند یک گزارش تحلیلی از روند قاچاق سوخت در کشور را روز شنبه ٩/٨/١٣٩٤ منتشر کرده است. حتما اصل گزارش را بخوانید ولی عجالتا برخی از نکات این گزارش عبارتند از: «...سهمیه ماهانه گازوییل کامیون‌ها که به جای حمل بار خوابیده‌اند، ماهانه حدود ٥‌میلیون تومان خریداری می‌شود... بزرگترین جزیره خلیج‌فارس این روزها جولانگاه قاچاق سوخت شده است. برخی از جوانان با یک پیت گازوییل و بنزین به سوی یدک‌کش یا لنجی می‌روند تا آن را به فروش برسانند. جوانانی که در ابتدا برای رهایی از وضع بد اقتصادی تن به قاچاق سوخت می‌دهند، ولی بعد از گذشت مدت زمان کوتاهی دیگر حاضر به انجام هر کاری نیستند... از آنجاکه قیمت گازوییل در ایران ٦٠٠ تومان و در ترکیه ٦‌هزار تومان است، چندین ‌‌سال سهمیه استان اردبیل را در قالب سوآپ از باکو به تبریز، در ترکیه می‌فروختند...این درحالی است که قیمت هر لیتر بنزین در عراق ٢ هزار و ٧٩ تومان و قیمت هر لیتر گازوییل حدود ٢ هزار و ٤٦ تومان گزارش شده است. اما ترکیه که سوختگیری کامیون‌های آن در ایران طی ماه‌های اخیر به‌شدت خبرساز بوده، از دیگر مقاصد اصلی قاچاق سوخت به‌شمار می‌آید. تفاوت بالای قیمت سوخت در ایران و این کشور همسایه موجب تخلف بسیاری از کامیون‌دارهای ترک و نصب باک دوم و سوم روی کامیون‌هایشان شده است. چرا که درحال حاضر بهای هر لیتر بنزین در این کشور ٥ هزار و ٩٧٣ تومان و قیمت هر لیتر گازوییل حدود ٥ هزار و ٨٢ تومان است. در پاکستان نیز به‌عنوان یکی دیگر از مقاصد اصلی قاچاق سوخت ایران، قیمت هر لیتر بنزین ٢ هزار و ٧٧٢ تومان و قیمت هر لیتر گازوییل حدود ٢ هزار و ٧٠٦ تومان گزارش شده است... قاچاقچیان سوخت از لنج‌هایی با ظرفیت ۵۰ تا ۲۱۰‌هزار لیتر و قایق‌هایی با ظرفیت ۲ تا ۲۰‌هزار لیتر استفاده می‌کنند. حتی نیروی انتظامی لنج‌هایی با ظرفیت ۱۰۰ تا ۲۰۰‌هزار لیتر گازوییل توقیف کرده‌ است که برای قاچاقچیان درآمد ۱۰۰ تا ۲۰۰‌میلیون تومانی دارد... هرچند جریمه قاچاق سوخت بسیار بالاست و به‌ازای ۱۰۰‌هزار لیتر سوخت، حدود ۵۰۰‌میلیون تومان جریمه در نظر گرفته شده است، اما قاچاقچیان با دور زدن قانون، فرد دیگری را به‌عنوان قاچاقچی معرفی می‌کنند. این شخص ثالث مبلغی بین ۱۰ تا ۲۰‌میلیون تومان دریافت می‌کند و در قبال این مبلغ تقبل می‌کند که سوخت کشف شده متعلق به اوست و دیگران فقط کارگر و ملوان هستند. در نتیجه این فرد به زندان فرستاده می‌شود (به این فرد اصطلاحا زندان‌خواب می‌گویند) و سایر افراد به همراه شناور آزاد می‌شوند و فقط مبلغی جریمه می‌پردازند...».
حالا این مسأله را بگذارید در کنار وضع بهداشت و درمان و آموزش کشور، آن را بگذارید در کنار حقوق معلمان، آن را بگذارید در کنار ساختمان‌هایی که در برابر سیل و زلزله مثل برگ خزان فرو می‌ریزند، و از همه بدتر آن را بگذارید در کنار آلودگی‌های ناشی از مصرف غیربهینه سوخت و انرژی. درواقع آن فردی که از ماهواره درحال رصد کردن رفتار ما است، به احتمال زیاد به عقل ما شک می‌کند که چرا و به چه دلیلی سوخت را ارزان می‌دهند که قاچاق و رانت و فساد و اتلاف منابع آنها بیشتر و بیشتر شود و کامیون‌ها نیز به جای کار کردن استراحت کنند و فقط سوخت خود را بفروشند و پول به جیب بزنند و جوانان کشور به جای کار کردن، در مسیر قاچاق سوخت کشور فعال شوند. کشوری که حتی نمی‌تواند چند تا بخاری سالم برای کودکان درحال آموزش روستایی بخرد تا با خاطری آسوده زمستان سرد را در کلاس درس گرم حاضر شوند، چگونه این چنین پول خود را صرف فروش ارزان سوخت می‌کند؟ دولتی که برای تامین آموزش و بهداشت مردمش در فشار مالی است، چرا و با چه منطقی درحال عرضه ارزان سوخت است؟ حتما خواهند گفت تورم؟
اول این‌که دولت در ٢ ‌سال گذشته و طی ٢ مرحله قیمت حامل‌های انرژی را افزایش داده است، چه تاثیری بر تورم داشته است؟ بر فرض هم که داشته باشد، این یک انتخاب است. میان بهبود مسائل دیگر و نبود تورم، یکی را باید برگزید. متاسفانه برخی افراد نیز به اسم اقتصاددان از این وضع دفاع می‌کنند که بیش از هر چیز مایه تأسف است و در دوبار گذشته هم مخالفت می‌کردند و دولت نیز نه از روی عقلانیت که فقط از باب ناچاری قیمت‌ها را افزایش داد و مخالفان افزایش قیمت نیز در برابر محقق نشدن پیش‌بینی‌های بدبینانه خودشان سکوت کرده‌اند.
مسأله فقط فساد و رانت و اتلاف منابع نیست. قیمت‌های عجیب و غریب سوخت در ایران عوارض دیگری هم دارد. ‌سال پیش ٢ اتوبوس در جاده قم تصادف کردند و ده‌ها نفر بر اثر آتش‌سوزی کشته شدند. اتوبوس‌ها مدل اسکانیای سوئدی است. در این زمینه سفیر سوئد مورد سوال یک روزنامه واقع شد، ولی پاسخ جالبی داد مبنی بر این‌که: «این اسکانیایی که در ایران هست، اسکانیای سوئد نیست. من با سوئد و شرکت اسکانیا که صحبت می‌کنم، می‌گویند هیچ شکایتی تابه‌حال از ایران به آنها نرسیده است...
‌سوال: پس اتفاق‌هایی که برای این اتوبوس‌ها افتاد را چطور توجیه می‌کنید؟
درباره حوادثی که پیش آمده، باید چیزهای مختلفی را در نظر داشت؛ یکی این‌که دیده شده است وقتی محصولی از کارخانه بیرون می‌آید و دست مالکش داده می‌شود، مالک آن را دستکاری می‌کند، درباره اتوبوس چون ساختمان ساده‌ای دارد، در آن دست می‌برند به این شکل که در قسمت زیرین اتوبوس، جایی را که به چمدان و بار اختصاص دارد، کوچک می‌کنند و به جای آن به حجم باک اضافه می‌کنند که بتوانند راحت‌تر گازوییل را قاچاق کنند. با این کار تا حد ٣هزار و ٥٠٠ لیتر بیشتر می‌توانند گازوییل جابه‌جا کنند. در این تبدیل و تغییر ساختار، یک‌سری سیم‌کشی‌ها را تغییر می‌دهند و جابه‌جا می‌کنند و سیم‌کشی‌ها باید از نو انجام شود. این سیم‌کشی مجدد دیگر زیر نظر کارخانه نیست، مثلا در یک کارگاه یا مغازه کوچک انجام می‌شود که طبیعتا استانداردهای لازم هم رعایت نمی‌شود و ممکن است به بروز مشکلاتی منتهی شود».
درواقع ما با نادیده گرفتن نظام قیمت‌گذاری همه چیز را خراب کرده‌ایم و به خودمان ضرر می‌زنیم. گمان می‌کنیم که این پول‌ها از جیب دولت می‌رود، در حالی که از جیب ملت می‌رود. از جیب من و شما. زندگی قواعد و اصولی دارد که نمی‌توانیم آنها را نادیده بگیریم. اگر اشکالاتی در عرصه‌های دیگر زندگی داریم، دلیل نمی‌شود که نظام قیمت‌گذاری را مخدوش کنیم. حتی در عراق که به نسبت جمعیت بیش از ایران نفت دارد و تولید می‌کند، قیمت حامل انرژی چند برابر ایران است. متاسفانه ساختار معیوب تصمیم‌گیری و فقدان عقلانیت و نیز وجود رقابت‌های سیاسی مخرب و هوچی‌گری موجب می‌شود که نتوانیم تصمیماتی عقلانی و درخور جامعه‌ای پیشرفته بگیریم. دولت ایران باید یک‌بار برای همیشه وضع قیمت حامل‌های انرژی را اصلاح و آن را از وضعیت موجود خارج و به نظام عرضه و تقاضا محول کند. اگر چنین کند، نه‌تنها بخش مهمی از مشکلات پیش‌گفته برطرف می‌شود، بلکه جلوی ضررهای فراوان هم گرفته می‌شود و حتی می‌تواند از طریق صادرات مجدد برای مردم ایران سود هم داشته باشد.

[ منبع این خبر سایت ماچو می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «سرمقاله شهروند قیمت حامل‌های انرژی؛ نماد گریز از عقلانیت» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت ماچو منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات