درباره فیلم «اوایل زمستان» به بهانه پخش آن در فستیوال امسال فیلم ونیز

درباره فیلم «اوایل زمستان» به بهانه پخش آن در فستیوال امسال فیلم ونیز

هنر آنلاین/ یکی از فیلم‌هایی که در فستیوال امسال ونیز عرضه می‌شود و توقعات فراوانی از آن می‌رود. کاری است از مایکل رو هنرمند استرالیایی به نام «اوایل زمستان» و موضوع آن اختلافات خانوادگی است که در تمامی کشورها و جوامع نمونه‌ها و اتفاقاتی مرتبط با آن روی می‌دهد و البته به فراخور همان جامعه و قواعد آن، نگاههای متفاوتی به این رویداد می‌شود. خیلی‌ها معتقدند جدایی بهترین واکنش و تصمیم و اقدام برای زوج‌هایی است که زندگی‌شان دستخوش اختلافاتی بنیایی قرار گرفته و راهی برای ادامه وصلت وجود ندارد. مایکل رو که داستان‌نویس قابلی است در یکی از فیلم‌های قبلی‌اش به نام «Leap year» که به سال 2010 در کن عرضه و با موفقیت زیادی همراه شد مسایل درون شهری و معضلات زندگی اجتماعی در غرب را به خوبی تشریح کرد و این بار روی زندگی لرزان و در آستانه فروپاشی یک زوج در شهر مونترال کانادا تمرکز می‌کند. دیگر فیلم قبلی مایکل رو که «معدن» نام داشت و در سال 2013 پخش شد، به توفیق چندانی نرسید ولی وی امیدوار است «اوایل زمستان» وسیله‌ای برای احیای او و روش کارش باشد و بازی پل دوکت و سوزان کله مان در رل‌های اصلی نیز کمک زیادی به پویایی فیلم جدید وی و رسیدن او به هدفش کرده است.
بازگشت به ایالت سرد
کله مان از هنرمندانی است که بیشتر در کارهای ژاوی‌یر دولان مشاهده شده و همکار او در اکثر پروژه‌ها بوده است و شرکت او به «Early Winter» نیز طبعاً هواداران این هنرمند را به صف بینندگان بالقوه فیلم جدید «رو» اضافه خواهد کرد. «رو» که هر دو فیلم قبلی‌اش بیشتر در مکزیک و رویدادهایی در آنجا مانور داده بود، حالا در بازگشت به ایالت کبک کانادا و مرکز آن که شهر فرانسوی زبان مونترال است بینندگان را با رویکردها و داستان دیگری مواجه می‌کند و چیزهای متفاوتی را در ذهن دارد. در کار تازه او شوخی‌های تلخی هویدا است که در فیلم‌های قبلی وی دیده نمی‌شد اما «رو» توانسته است در این فیلم که کشور استرالیا نیز از سرمایه‌گذاران و عوامل تولید آن محسوب می‌شود، روش‌های نرم و ملایم قبلی‌اش را سفت و سخت‌تر کند و نگاهی بیرحمانه‌تر و البته توام با واقع‌بینی بیشتر به بینادهای زندگی اجتماعی و زناشویی‌های نااستوار در غرب داشته باشد و با تمرکز روی یکی از آنها به واقع از دلایل شکست تمامی آنان و یا حداقل تعداد قابل توجهی از آنها بگوید و این موضوع را به روایتی تحلیل و آسیب‌شناسی کند.
طعنه‌ها و تمسخرها
روش قصه‌گویی توام با طعنه و تمسخر «رو» که کلیه واژه‌های آن به راحتی قابل فهم و لمس است در این فیلم وی نیز مقابل چشم بیننده‌ها قرار دارد و ما بسیار آسان و سریع و با دوربین جستجوگر این کارگردان وارد زندگی پر تلاطم و سرشار از مشکل دیوید (بازی پل دوکت) می‌شویم و او را در شرایطی می‌یابیم که بسیار خسته و از مسایل متعددی در زندگی خانوادگی‌اش دل آزرده است. دعواهای او با همسرش از مسایلی بدوی برمی‌خیزد و حکایت از پایان تحمل‌ها در نزدشان و تغییر روزگار دارد و اگر جز این بود، شاهد این دعواهای سطحی نمی‌بودیم. «رو» به ما می‌گوید که حتی بر سر دیدن کدام سریال و کدامین برنامه تلویزیونی هم بین دیوید و همسرش اختلاف سلیقه وجود دارد و به محض بروز نشانه‌های آن، قضیه‌ای ساده تبدیل به دعوایی ریشه‌ای می‌شود.
لزوم تماشای «دوستان»
دیوید می‌گوید بهتر است سریال تلویزیونی پرطرفدار و قدیمی «دوستان» را ببینند زیرا لااقل خنده‌ای را بر لب‌ها می‌آورد اما همسر او نه بازپخش این مجموعه قدیمی بلکه سریالی تازه‌تر را می‌پسندد. در فیلم «Leap year» به ندرت چارچوب‌های آپارتمان کاراکتر اول را ترک می‌کردیم ولی مایکل رو در «اوایل زمستان» به کرات به فضاهای بیرون سر می‌زند و با مدیریت فیلمبرداری نیکولاس کانی چیونی بارها در فضای شهر مونترال به حرکت در می‌آییم. «رو» اضافه بر این ما را به محل کار دیوید هم می‌برد و جای جای مکان‌های رفت و آمد وی به نمایش گذاشته می‌شود و طی این صحنه‌ها کاراکترهای قصه نیز در حال واکاوی دائمی و معرفی همیشگی هستند. در این میان البته تمرکز بر روی دیوید و همسر وی مایا (سوزان کله مان) است و آنها هستند که در مرکز داستان مشکل‌یابی «رو» به عنوان یک منتقد اجتماعی قرار دارند. خانه این زوج نیز محل زندگی دهها زوج شبیه به آنها تلقی می‌شود و مونترال هویت و ماهیت قصه‌ای است که از جدایی‌ها بر می‌خیزد و نه از وصل‌ها و احمقانه‌ترین بهانه‌ها هم برای این فراغ‌ها کفایت می‌کند.
همیشه غایب
زن همیشه گلایه دارد که همسرش غایب و از مسیر زندگی مشترک‌شان دور است و دردسرها و کارهای فراوان را بر روی دوش او گذاشته است ولی نباید فراموش کرد که هر دو سوی ماجرا در این میان تقصیرهایی دارند و برنامه‌ها و ساعات متفاوت کاری‌شان زیر بنا و مقدمه‌ای بر اختلافات است و این امر دو فرزندشان را هم کلافه کرده و مایکل رو بهترین ترسیم‌ کننده برای این اختلافات کم ارزش ولی تاثیرگذار در زندگی‌های درون شهری در غرب و در این مورد خاص در کشور کانادا است. این فیلمی است که موسیقی متن پخته ایمی باستو و طراحی صحنه پی‌یر الار آن را موفق‌تر ساخته و بازی‌های میشلن لانکوت، لیز مارتین، الکساندر مارین و میشل ریندو نیز اضافه بر دو بازیگر اصلی در آن موفق نشان می‌دهد. در نهایت وقتی دوربین نیکولاس کانی چیونی روی غروب مونترال تمرکز می‌کند، تو گویی کل شهر به خواب فرو می‌رود و شاید این روابط اجتماعی است که به طور هیچ و پوچ وارد محاق می‌شود.

[ منبع این خبر سایت ماچو می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «درباره فیلم «اوایل زمستان» به بهانه پخش آن در فستیوال امسال فیلم ونیز» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت ماچو منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات