ریشه ضرب المثل آش نخورده، دهان سوخته

ریشه ضرب المثل/ آش نخورده، دهان سوخته

خراسان/ هرگاه کسی گناهی مرتکب نشده باشد و مردم او را گناهکار بدانند، این مثل را گویند که مترادف است با مثل «گرگ دهن آلوده و یوسف ندریده» ‌و قصه آن چنین است: روزی شخصی به خانه یکی از آشنایانش رفت. صاحبخانه آش داغی برای او آورد. مهمان هنوز دست به سفره نبرده بود که دندانش درد گرفت و از شدت درد، دست، جلوی دهانش برد. صاحبخانه به خیال اینکه چون مهمان عجله کرده و مهلت نداده تا آش سرد شود دهانش سوخته است، به او گفت: «اگر صبر می کردی، آش سرد می شد و دهنت نمی سوخت.» مهمان از شنیدن حرف صاحبخانه، عرق شرم بر پیشانی اش نشست و در جواب گفت: «بله! آش نخورده، دهن سوخته!»
برگرفته از کتاب «تمثیل و مثل» گردآوری احمد وکیلیان

[ منبع این خبر سایت ماچو می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «ریشه ضرب المثل آش نخورده، دهان سوخته» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت ماچو منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات