سرمقاله مردم سالاری قواعد بازی خطرناک هسته‌ای

سرمقاله مردم سالاری/ قواعد بازی خطرناک هسته‌ای

مردم سالاری/ « قواعد بازی خطرناک هسته‌ای » عنوان یادداشت روز روزنامه مردم سالاری به قلم بهروز پورسینا است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

یکی از دست آوردهای بزرگ برجام، شفاف شدن صف‌آرایی‌ها و تشدید تعارضات در نظام تصمیم‌گیری در ایالات متحده آمریکا است. با آنکه آمریکا در کنار کشورهایی که حکم شیاطین را دارند، مدال شیطان بزرگ را بر روی سینه خود آویخته است اما حال می‌توان گفت تردیدی وجود ندارد که در هژمونی و اقتدار به ظاهر یک دست آمریکا، می‌توان نفوذ کرد و از آرمان‌ها و ارزش‌هایمان به موازات منافع ملی، حفاظت عزت مدارانه‌ای کرد. استیصال رژیم جعلی اسرائیل در به شکست کشاندن توافق وین با هزینه کردن میلیون‌ها دلار برای همراه کردن کنگره و مجلس نمایندگان آمریکا و افکار عمومی‌ در این کشور، از جمله شواهد گویا در این ماجرا است. استنباط برخی دوستان در استناد به تحلیل فرد یا موسسه‌ای مبنی بر اینکه همراهی رژیم صهیونیستی و کنگره آمریکا در مخالفت با توافق وین با هدف به خطا انداختن ایران در اینکه حتما برجام را در داخل و در مراجع قانونی به تصویب برساند، بیشتر شبیه به یک لطیفه و طنز سیاسی است. این بخش از دشمنان قسم خورده جمهوری اسلامی‌ایران هنوز آنقدر نادان و سفیه نشده‌اند که در برابر آراء مثبت تمامی‌اعضاء شورای امنیت سازمان ملل و نظر مساعد و موافق (یا ممتنع) بیش‌از 200 کشور دنیا با «توافق وین» ایستادگی کنند (حتی عربستان، موضع رسمی‌مخالفت با برجام را اتخاذ نکرده است) تا نکند ایران در مراجع قانونی، توافق وین را در داخل رد کند! چنین برداشتها و برخی تحلیل‌ها و اظهار‌نظرهای دیگر، حاکی از آن است که برخی از ما هنوز، آنگونه که بایسته و شایسته است قواعد بازی در بازی خطرناک هسته‌ای را مشق نکرده‌ایم؛ البته خطرناک بودن به معنی مقهور شدن در این بازی نیست. لذا نگارنده در حد بضاعت مترصد تبیین و مرور قواعد بازی هسته‌ای در این یادداشت است.
با پایان یافتن جنگ جهانی دوم که منجر به کشته شدن افزون بر 50 میلیون نفر شد در نظم نوین ناعادلانه جهانی، پنج کشور صاحب بمب اتمی ‌در توافقی راهبردی توافق کردند که اولا اجازه دسترسی به بمب هسته‌ای را به هیچ کشور دیگری ندهند و در ثانی، فقط و فقط این پنج کشور صاحب حق وتو در شورای امنیت سازمان ملل متحد باشند. تا هم اکنون، بخش دوم این توافق پا برجاست اما در بخش اول، چهار کشور دیگر به جمع دارندگان بمب هسته‌ای اضافه شدند. رژیم جعلی اسرائیل، پاکستان، هند و کره شمالی. رژیم صهیونیستی در فرآیندی پیچیده و کاملا سری، به کلاهک‌های هسته‌ای دست یافته اما تاکنون به وجود آنها اعتراف رسمی‌نکرده است. سه کشور دیگر نیز در طوفان‌های جنگ سرد و تقابل بلوک‌های شرق و غرب، (بدون داشتن حق وتو) فرصت دستیابی به این سلاحها را یافتند. فراموش نکرده‌ایم که در اصلاحات اقتصادی و سیاسی گورباچف یا همان پروستاریکا و گلاسنوست که منجر به فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و تشکیل کشورهای مستقل جدید شد، حتی کشورهایی نظیر بلاروس، اوکراین و قزاقستان که دارای سلاحهای هسته‌ای بودند، از سلاحهای هسته‌ای عاری شدند. از دید پنج قدرت بزرگ جهانی، ورود به باشگاه دارندگان سلاح‌های هسته‌ای از بزرگترین معاصی کبیره است! در ایران، پایه صنعت محدود و وابسته هسته‌ای در پیش‌از انقلاب اسلامی‌با ایجاد نیروگاه هسته‌ای بوشهر همانند برخی کشورهای دیگر گذاشته شد. پس از انقلاب، علی‌رغم پیگیریهای دولتهای وقت برای تکمیل نیروگاه، طرف‌های غربی به زعم خود با پیمان شکنی می‌خواستند همین صنعت محدود وابسته هسته‌ای در ایران را ریشه کن کنند. در همین راستا و در تصمیمات عالیه نظام، تکمیل و توسعه صنعت صلح آمیز هسته‌ای با تکیه بر توان داخلی که در هیچ بخشی به خارج از کشور وابسته نباشد در دستور کار قرار گرفت. وقتی کشورهای غربی به خود آمدند که دریافتند جمهوری اسلامی‌ایران به توانمندی کامل در غنی‌سازی و بهره‌برداری صلح آمیز از انرژی هسته‌ای دست یافته است. در قواعد بازی هسته‌ای که ما واضع آن نبوده‌‌ایم و متاسفانه، قاعده حاکم در باشگاه جهانی هسته‌ای است این توانایی، به آستانه توانمندی در تولید سلاح هسته‌ای تعبیر می‌شود. با آنکه پنج قدرت بزرگ هسته‌ای بخوبی می‌دانند که چنین توانمندی، به هیچ‌وجه در تولید سلاح هسته‌ای کفایت نمی‌کند اما با تبلیغات دروغ چنین وانمود شد که ایران به صورت بالقوه، امکان تولید سلاح هسته‌ای را یافته است. در تصمیم بزرگ راهبردی و افتخار‌آمیز نظام، تحمل برخی تحریمها اجتناب ناپذیر بود اما به دلیل عدم توجه لازم به قواعد این بازی در دولت‌های نهم و دهم، متاسفانه از فرصت پیش گیری برای اعمال برخی تحریم‌های آزاردهنده مضاعف، استفاده نشد. تفصیل و تحلیل این مهم را که ذکر آن در این مختصر نمی‌گنجد، به بیانات و تقریرات مذاکره کنندگان ارشد هسته‌ای بخصوص جناب آقای دکتر عراقچی ارجاع می‌دهیم. شاید برای برخی، همراهی چین و روسیه در تصویب شدیدترین و ظالمانه‌ترین تحریم‌های مربوط به سازمان ملل دور از انتظار بود اما در قاعده بازی هسته‌ای، این همراهی غیر‌مترقبه نیست. امکان دستیابی به چنین کلیتی در وضع تحریمها برای آمریکا و اتحادیه اروپا در غیر‌منطق و قاعدة بازی خطرناک هسته‌ای، متصور نبوده و نخواهد بود.در این راستا، اگر در دولت‌های نهم و دهم بجای تهور با تدبیر و شجاعت، به مصاف دشمنان این مرز و بوم می‌رفتیم، امروز کارنامه بهتری در جنگ دیپلماتیک هسته‌ای قابل ارایه بود. در منطق مذاکرات هسته‌ای که منطق حفظ توازن قوا است، آمریکا از تمام قدرتش استفاده کرد تا بدون حضور این کشور، مذاکرات هسته‌ای با جمهوری اسلامی‌ایران پیش نرود. در صحبت‌های اخیر جک استراو، به صراحت به این مساله اذعان شد. برای همین است که مذاکره کنندگان هسته‌ای جمهوری اسلامی ‌ایران در عین اینکه طرف‌های مقابل را دشمن دیدند، وارد مذاکراتی شدند که لاجرم هدفش برد – برد بوده است و از مذاکرات، پس از دستیابی به توافق اولیه وین خارج شدند در حالیکه همچنان در دشمنی طرف‌های مذاکره تردیدی نیست. با آنکه رهبر فرزانة انقلاب اسلامی ‌در ابتدای سال تأکید فرمودند که مذاکره با آمریکایی‌ها فقط در مورد موضوع هسته‌ای است و نه هیچ موضوع دیگری.

در عین حال، خاطرنشان کردند که مذاکرات درخصوص موضوع هسته‌ای یک تجربه است و اگر طرف مقابل از کج‌تابی‌های خود دست بردارد، این تجربه را می‌توان در مسائل دیگر ادامه داد اما اگر طرف مقابل، به کج‌تابی‌های خود ادامه دهد تجربه قبلی ما در بی‌اعتمادی به آمریکا تقویت خواهد شد، در دیدار اخیر با نمایندگان محترم مجلس خبرگان با اشاره به تأکیدشان به مسئولان سیاست خارجی و دیگر مسئولان مبنی بر ممنوعیت کامل مذاکره با طرف آمریکایی بجز در موضوع هسته‌ای، اظهار داشتند: علت این مخالفت، جهت‌گیری‌های آمریکاست که درست در نقطة مقابل جمهوری اسلامی قرار دارد.
حال شاید تلقی و درک بهتری نسبت به این مساله پیدا کنیم که چرا وارد مذاکره با کشوری شده‌ایم که جهت گیری‌هایش، در نقطه مقابل جمهوری اسلامی‌ایران است و پیش‌از پس از مذاکره، حتی با رسیدن به سند توافق در لغو تحریم‌های هسته‌ای، باز هم دشمن است. در روز پنجشنبه هفته گذشته، معظم له در بخشی از سخنانشان فرمودند: از نگاه کلی، من معتقدم و به آقای رئیس‌جمهور هم گفته‌ام که مصلحت نیست، مجلس شورای اسلامی از موضوع بررسی برجام کنار گذاشته شود. تحلیل این مهم و تدبیر حکیمانه رهبری معظم انقلاب به مجال دیگری نیاز است اما در کمال تواضع نسبت به برخی طیفهای فکری موجود در مجلس محترم شورای اسلامی‌اظهار می‌شود، برای صحیح و امن راندن در جاده پیچ در پیچ برجام اگر منطق قواعد بازی خطرناک هسته‌ای را بطور کل نادیده بگیریم، با شدتی گسترده تر، درگیر تبعات پذیرش منطق کاغذ پاره بودن قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل می‌شویم!

[ منبع این خبر سایت ماچو می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «سرمقاله مردم سالاری قواعد بازی خطرناک هسته‌ای» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت ماچو منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات