سرمقاله شهروند مانع ازدواج جوانان نشویم

سرمقاله شهروند/ مانع ازدواج جوانان نشویم

روزنامه شهروند/ « مانع ازدواج جوانان نشویم » عنوان یادداشتِ روزنامه شهروند است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

ازدواج جوانان درحال تبدیل شدن به یک معضل است، البته اگر تاکنون نشده باشد. در همین ٤‌سال گذشته یعنی از‌ سال ١٣٩٠ تا ١٣٩٣، تعداد ازدواج‌های سالانه ثبت شده در کشور از ٨٧٥‌هزار مورد به ٧٢٤‌هزار مورد کاهش یافته که حدود ١٧‌درصد کاهش طی ٤‌سال بوده است. اگر این کاهش تعداد ازدواج را در کنار افزایش تعداد طلاق‌ها قرار دهیم، نتایج جالب‌تر خواهد شد؛ زیرا طی همین زمان ١٥‌درصد به تعداد طلاق‌ها افزوده شده است، بنابراین نتیجه این وضع کاهش زاد و ولد نیز خواهد بود. چرا ازدواج کم شده و طلاق زیاد؟ هیچ‌کدام از این دو پدیده، علت واحدی ندارند. هرکدام متاثر از عوامل گوناگونی است که هر عامل سهم خاص خود را دارد. در مورد ازدواج عامل اقتصادی مسأله بسیار مهمی است. در این یادداشت به یکی از عوامل آن پرداخته می‌شود.
وضعیت ازدواج نسبت به گذشته تغییر کرده است. در قدیم دختر و پسر نقش چندانی در انتخاب یکدیگر نداشتند، چه‌بسا از کودکی آنان را به نام یکدیگر نشان می‌کردند یا پیداکننده دختر، زنان خانواده بودند که دختران را در مجالس عزا و عروسی و میهمانی، می‌پسندیدند و پسران نیز تابع این انتخاب بودند. ادامه زندگی نیز زیر چتر حمایتی و نظارتی خانواده بود. تحولات اجتماعی موجب شد که ارزش‌ها و معیارهای ازدواج برای پسران و دختران تغییر کند. خانواده هسته‌ای شده و قوام ازدواج منوط به خواست و اراده و رضایت زن و شوهر شده است. به همین دلیل نیز خودشان باید یکدیگر را انتخاب کنند. از این‌رو ارتباط شغلی، تحصیلی و.. پسران و دختران زمینه‌ساز آشنایی‌های لازم برای چنین انتخابی می‌شود؛ ارتباطی که اگر نباشد، عوارض بسیار بدی خواهد داشت. زیرا پدران و مادران چون گذشته قادر به انتخاب همسر برای فرزندان خود نیستند و فرزندان نیز آن شیوه پیدا کردن همسر را نمی‌پسندند. به همین دلیل است که بسیاری از ازدواج‌های جدید از خلال ارتباطات شغلی، تحصیلی و... شکل می‌گیرد و جامعه از وجود این ارتباطات گریزی ندارد.
از سوی دیگر نگرشی وجود دارد که گویی این ارتباطات را مخل اخلاق و روابط سالم دو جنس می‌داند. تردیدی نیست که برخی از این ارتباطات، می‌تواند به چنین نتیجه‌ای هم برسد، ولی این فقط وجه منفی ماجراست. همچنان که زندگی شهری نیز با وجود منافع بسیار آن، همراه با عوارض منفی زیادی است ولی کسی به دلیل این عوارض که می‌توان آن را کم کرد ولی از میان نمی‌رود، اصل زندگی شهری را رد نمی‌کند. به نظر می‌رسد که در مورد تعامل میان دو جنس از طریق ارتباطات تحصیلی و شغلی، نزد برخی افراد نگاه منفی حاکم است و تمام توجهات آنان به بخش خالی این لیوان متمرکز شده است و از دیدن بخش پر لیوان غفلت می‌شود.
مطالعه‌ای که اخیرا از سوی معاونت امور زنان و خانواده نهاد ریاست جمهوری انجام شده، نشان داده است که: «در رشته‌های پزشکی‌ای که تعامل و کار گروهی میان دانشجویان دختر و پسر بیشتر است، ازدواج‌های بیشتری صورت می‌گیرد و بررسی‌های مجدد هم نشان داده که این ازدواج‌ها از پایداری بیشتری نسبت به دیگر ازدواج‌ها برخوردار است. نتایج این پژوهش حکایت از آن دارد که دست‌کم ٣٩‌درصد از این تعاملات به ازدواج منجر می‌شود و تقریبا ٩٠‌درصد این ازدواج‌ها پایداری دارد.» فراموش نکنیم که در چند دهه گذشته بخش قابل توجهی از ازدواج‌های جوانان کشور از خلال آشنایی‌های دانشگاهی انجام شده است و حذف این آشنایی‌ها نه‌تنها در ایجاد زمینه برای یافتن همسری مناسب مشکل می‌آفریند، بلکه عوارض منفی مورد نظر مخالفان را نیز کاهش نمی‌دهد. چون برای شکل دادن آن عوارض راه‌های جایگزین فراوانی وجود دارد.
می‌توان پیشنهادهای روشن‌تری نیز برای مطالعه و پژوهش ارایه کرد. برای نمونه دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی که در آنها تفکیک جنسیتی کلی یا جزیی صورت گرفته است، آیا به لحاظ عوارض مورد نظر مشکلات کمتری دارند؟ آیا این مراکز از منظر امکان ازدواج مشکلی ندارند؟ اگر ازدواج کرده‌اند، کدام‌یک از آنها ازدواج پایدارتری داشته‌اند؟ مشکل ما این است که راه را برای آزمون و گفت‌وگوی علمی باز نمی‌کنیم. همه ما دوست داریم که فرزندانمان در جامعه‌ای اخلاقی‌تر و سالم‌تر و با ارتباطات انسانی‌تری زندگی کنند. همه دوست داریم که آنان ازدواج‌هایی مبتنی بر آگاهی و تفاهم و پایدار داشته باشند. همه دوست داریم که فرزندانمان حتی‌المقدور طعم طلاق را نچشند، به‌ویژه اگر دارای فرزند باشند. ولی اینکه چنین چیزهایی دوست داریم لزوما به معنای آن نیست که رفتارمان نیز منجر به تحقق این آرزوها خواهد شد، به‌ویژه وقتی که از روی ناآگاهی کارهایی را انجام می‌دهیم که به گمان خودمان اثرات مثبت دارد، ولی پیچیدگی‌های اجتماعی بیش از آن است که خیال می‌کنیم. تحولات اجتماعی به‌گونه‌ای است که سیاست‌های گذشته برای محیط جدید پاسخ نمی‌دهد، هرچند برای همان زمان گذشته مفید بوده است. باید قدرت انطباق‌پذیری با شرایط جدید را داشته باشیم. دختری که تحصیل کرده است و چند سر و گردن از خانواده‌اش بالاتر است، چگونه می‌تواند بپذیرد که شوهرش را مادر یا پدرش انتخاب کنند و او هیچ نقشی در این انتخاب نداشته باشد؟ خانواده‌های تحصیلکرده نیز خودشان اجازه چنین انتخابی را به خود نمی‌دهند که برای پسر یا دخترشان تعیین تکلیف کنند که با چه کسی ازدواج کند. اگر چنین است باید امکان تعاملات مثبت و سازنده را برای آنان فراهم کرد. این موضوع بهتر از هر جای دیگر در دانشگاه و محیط‌های آموزشی رخ می‌دهد که در طول زمان طرفین با زیر و بم اخلاقیات و ارزش‌های یکدیگر آشنا می‌شوند.


[ منبع این خبر سایت ماچو می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «سرمقاله شهروند مانع ازدواج جوانان نشویم » اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت ماچو منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات