سرمقاله آفرینش بیکاری و انتخاب‌های نا به جا

سرمقاله آفرینش/ بیکاری و انتخاب‌های نا به جا

آفرینش/ « بیکاری و انتخاب‌های نا به جا » عنوان سرمقاله روزنامه آفرینش به قلم حمیدرضا عسگری است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

درحالی‌ که یافتن محیطی امن برای زندگی، داشتن کسب و کار مناسب، شرایط رفاهی بهتر، ادامه تحصیل و کسب مهارت‌های تخصصی و ... از جمله اهداف کلان مهاجرت درجهان بشمارمی‌رود، اما کارشناسان اجتماعی ازعامل اقتصادی بعنوان مهمترین علت مهاجرت یاد می‌کنند.
درکشورما نیز این پدیده از بیکاری و نبود فرصت‌های شغلی با درآمدهای مکفی نشأت گرفته و افراد برای رهایی از فشار بیکاری و جبران مخارج زندگی خود و خانواده‌هاشان، کار کردن درکشورهای دیگر را انتخاب می کنند. اما این امر ازمسیرقانونی بسیارزمان‌بر و هزینه سنگینی به دنبال دارد. لذا افراد برای رسیدن به مرزهای کشورهای مقصد به طور غیرقانونی و از طریق قاچاقچیان انسان اقدام می کنند و خطرات این کار را به جان می‌خرند.
متاسفانه درچند سال اخیر به سبب روی کارآمدن موج عظیمی ازجوانانی که به سن کار رسیده‌اند، اشتغال در کشورمان با بحران مواجه شده و عدم برنامه ریزی مناسب اقتصادی برای ایجاد فرصت های شغلی، شاهد مهاجرت غیرقانونی خیل عظیمی از نیروهای جوان کار به کشورهای دیگر هستیم.
اما این راه خطرات فراوانی را براین جوانان تحمیل کرده و حتی موجب قربانی شدن آنها پیش از رسیدن به کشور مقصد، گردیده است. طی سال‌های گذشته شاهد غرق شدن چندین کشتی حامل مهاجران غیرقانونی در آب‌های آزاد بوده ایم که بسیاری ازآنها را ایرانیانی تشکیل داده اند که به امید یافتن کار، قربانی نبود امکانات اشتغال درکشورشان شده اند و برخی از قربانیان اجسادشان هم پیدا نشده است!
هرچند که اقدام غیرقانونی این افراد برای خروج از کشور به هیچ وجه مورد تایید نمی‌باشد، اما آیا نباید مدیریت اقتصادی کشورمان را در قربانی شدن این جوانان مقصردانست؟ چرا ما نباید با این همه پتانسیل اقتصادی و اشتغال زایی طوری پیش برویم که برای جوانان جویای شغل این مملکت کاری وجود نداشته باشد، و آنها برای رهایی از معضل بیکاری جان خود را به خطر بیاندازند و درصورت شانس و اقبال به سخیف ترین کارها درکشورهای خارجی تن دهند تا بتوانند درآمدی کسب کنند و از این طریق امورات خود و خانواده‌شان را تامین نمایند.
آیا کشورما ظرفیت تولید و سرمایه گذاری تولیدی ندارد؟! یا اینکه بهایی به این بخش داده نمی شود و مدام با ایجاد موانع مختلف برای آنها مشکل آفرینی می‌کنند و حاصل این می‌شود که امروز خیل کثیری از واحدهای تولیدی بارکود و تعطیلی مواجه شده و اکثر تولیدکنندگان سرمایه خود را در امورات دیگری قرارداده و یا از کشور خارج می کنند.
هیچ خانواده‌ای حاضر نمی‌شود تا جوان خود را به کارزاری بفرستد که هیچ تضمینی برای بازگشت آن وجود ندارد. اما شرایط برای این جوانان و خانواده‌هاشان به حدی مشکل شده است که حاضرند این ریسک را بکنند و خود را به دست قاچاقچیان انسان بسپارند، بی آنکه ضمانتی وجود داشته باشد که این افراد در وسط دریا توسط قاچاقچیان به دریا ریخته نشوند و یا اسیر طوفان، نیروهای امنیتی و زندان‌های خارجی نگردند. نگرانی‌ها از این بابت است که متاسفانه درمیان این مهاجران بسیاری افراد دیده شده‌اند که تشکیل خانواده داده و صاحب فرزند هستند!با قربانی شدن این افراد چه وضعیتی برای خانواده‌شان متصورخواهد بود؟
این قلم یارای این را ندارد که زبان به نصیحت بگشاید و جوانانی را که با هزار امید و آرزو به فردایی بهتر می اندیشند را توبیخ کند، هرچند که اقدامشان را غیرقابل قبول می‌دانیم.
اما نقد سخنمان با مسولان و سیاستگذاران کشور است که وظیفه تامین نیازهای این جوانان برعهده آنهاست. تاکنون درمورد مسائل اقتصادی و ضعف‌های تولیدی کشور بسیارنوشته‌ایم، اما این بار ضرورت تاکید بر رونق کسب و کار به این سبب است که جان بسیاری از جوانان این مرز و بوم به علت نبود کارو رکود کارخانجات تولیدی به خطر افتاده است. بازهم چاره‌ای نیست تا از دولت بخواهیم مسئله اشتغال جوانان را اهم دغدغه‌های کاری خود قرار دهد.


[ منبع این خبر سایت ماچو می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «سرمقاله آفرینش بیکاری و انتخاب‌های نا به جا » اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت ماچو منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات