پرسپولیس، وامـــدار برانکو

پرسپولیس، وامـــدار برانکو

خبر ورزشی/ اذعان کنیم که شهرآورد خوبی را برگزار کردند و تماشا کردیم! اقرار کنیم که شاهد فوتبالی بودیم که دلپذیر بود و به توقعات نزدیک!
بپذیریم که وقت‌مان تلف نشد و مغبون هم نشدیم! بعد از مدت‌ها، بلکه بعد از سال‌ها، از نمایش برابر دو بزرگ لذت بردیم! بعد از مدت‌ها، دیدیم که بازی بدون برنده هم می‌تواند بازنده نداشته باشد! بعد از مدت‌ها دیدیم که نتیجه برابر، می‌تواند شیرین باشد!‌ دیدیم که لذت بازی، تنها به گل- آن هم از انواع بادآورده‌اش- منوط نیست!
در یک جمله، مختصر و مفید، خلاصه و کامل: فوتبالی بود که معرف فوتبال ما بود! فوتبالی بود که تماشایش، خواب از چشم همه گرفت!‌ حتی آقای کارلوس کروش هم نتوانست پلک روی پلک بگذارد! سرعت و حرکت، چالش و درگیری، «کل» بازی، کلیت بازی، همه چیز داشت! بازی بزرگ، کوچک نشد! بازی بزرگ در ابعاد فوتبال ایرانی، بزرگ برگزار شد! هم درون زمین که بازیکنان بهتر از همیشه توجیه شده بودند؛ هم پیرامون زمین که حلقه‌ای صدهزار نفره، خود نگین اصلی شهرآورد هشتاد و یکم بود! بازی خوب، همه را خوشحال و همه را خوب‌حال کرده بود!
در بازی پرسپولیس، عنصر امید و خودباوری بیشتر نمایان بود! در بازی استقلال آثار به هدف رسیدن را به شکل قدیمی، به شیوه‌ای کهنه، به رسم سنتی بر موارد دیگر سایه‌انداز دیدیم!
استقلال، زود گل نزد اما زود به قالب دفاع فرو رفت و دفاعی کمتر دفاعی و بیشتر توپ‌دفع‌کن و شیوه‌ای توپ‌دورکن را برگزید!
استقلال برای دفاع از گل زیبایی که زد، از حفظ توپ چشم پوشید! استقلال در این راستا بود که به اشتباه، دست به تعویض‌هایی زد! استقلال در این حالت بود که هم توپ را داد و هم میدان را! استقلال گویی همه بار دفاعی بازی‌اش را به دوش مهدی رحمتی بار کرده بود! استقلال، در این دقایق، هرچه می‌کرد- و بدتر از همه، لو دادن توپ، بازی را به حریف سپردن- دلخواه پرسپولیس بود! پرسپولیسی که لحظه به لحظه بر شتاب و سرعت بازی‌اش می‌افزود! پرسپولیسی که می‌دانست باید از تمام پهنای زمین استفاده کند اما دنبال سانتر کردن و ارسال نباشد و نبود!
پرسپولیسی که فقط از پس توپ‌گیری‌ها و شیرجه‌های بلند سیدمهدی رحمتی برنمی‌آمد!‌
پرسپولیسی که به درستی،‌ فشار را متوجه مرکزی‌ترین نقطه‌های دیوار دفاعی استقلال کرده بود! استقلالی که توپ را با زحمت از پای حریف درمی‌آورد تا با سرعت حداکثری آن را به مردان برانکو، تقدیم کند! استقلال اول بار، اینجا بود که به دلخواه پرسپولیس عمل کرد! دومین اقدام پرسپولیس خواسته‌ای که استقلال انجام داد- تا امید بیشتری را نصیب حریف و بازی پاک‌بازانه‌اش بکند- تعویض‌های به راستی طلایی در چارچوب نیازهای آقای برانکو بود!
بیرون بردن خسرو حیدری- که از ماه‌ها بازی بی‌غلطی را انجام می‌داد- اولین هدیه بود و از بازی خارج کردن شهباززاده، حکم تیر خلاص را داشت! تیر خلاص به قدرت تهاجمی استقلال! تیر خلاص به همه آن بخش از بازی استقلال، که پرسپولیس را می‌ترساند! تیر خلاص،‌ به واهمه و بیمی که پرسپولیس را وامی‌داشت با 4 دفاع چهارچشمی مواظب حرکات گهگاهی استقلال باشد! اما استقلال، اشتباه بزرگتری هم داشت: توپ را نخواستن! توپ را دوست ندانستن! توپ را دوست نداشتن! توپ را و بازی را به حریف سپردن! زیر فشار خودخواسته‌ای رفتن! خود را پیاده و هافبک‌های پرحوصله پرسپولیس را سوار بازی کردن!
آن‌قدر بر این شیوه اصرا ورزیدن، تا گل تساوی را خوردن! اجر و پاداش بازی نمایان «رحمتی» را به او ندادن! دانستگی بیشتر آقای برانکو ایوانکوویچ را امضا و تأیید کردن! پرسپولیس متحول شده‌ای را تحویل گرفتن! به چشم خود- و با دیدگان تحسین‌گر- صحه گذاردن بر این واقعیت که پرسپولیس پوست انداخته؛ که پرسپولیس عوض شده؛ که پرسپولیس دوران «ناتیم» بودن را سپری کرده است!
اتفاقی که باید برای استقلال- تیم پرمهره، تیم پربازیکن- هم رقم بخورد!
شهرآورد هشتاد و یکم، نقطه عطف بود!
شهرآورد هشتاد و یکم، اتفاق مبارکی بود!
اتفاقی که سر سوزنی هم بر حسب حادثه و اتفاق رخ نداد!

[ منبع این خبر سایت ماچو می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «پرسپولیس، وامـــدار برانکو» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت ماچو منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات