کتابی که زندگی دو اسکاری را تغییر داد

کتابی که زندگی دو اسکاری را تغییر داد

بانی فیلم/ زندگی هیلاری سوانک از زمانی که اعلام کرد بودن در مرکز توجه به معنی همه چیز نیست، تغییر کرده است.
هیلاری سوانک ستاره موفق فیلم‌های آمریکایی می‌گوید موفقیت همیشه به معنی تضمینی برای شادی نیست. دریافت جوایز براق و درخشان نیز همه مشکلات را حل نمی‌کند. هیلاری سوانک که دو جایزه اسکار دریافت کرده این درس‌های سخت را بهتر از هر فرد دیگری فرا گرفته است. اگر بردن دو مجسمه طلایی تضمینی برای فراز و فرودهای زندگی بود، او نباید پس از گرفتن دومین جایزه اسکارش طلاق می‌گرفت. بنابراین او امروز یاد گرفته از چیزهای ساده‌تر هم می‌توان به شادی زندگی رسید.
سوانک می گوید: با خودم چند سال پیش عهد کردم که وقت بیشتری را با خانواده و عزیزانم صرف کنم. هیچ یک از ما نمی‌دانیم تا کی روی این کره خاکی زندگی می‌کنیم ، بنابراین مهم است که حتی یک لحظه را هم هدر ندهیم. این حرف‌ها را بازیگری می‌زند که با پرستاری از پدرش که سابقا مردی قوی بود، او را پس از پیوند ریه دوباره به زندگی بازگرداند.
پدر و مادر سوانک وقتی او 13 سال داشت از هم جدا شدند و علاقه او به نمایش از وقتی در مدرسه ابتدایی تحصیل می‌کرد، شروع شد. می‌گوید: 9 سالم بود وقتی یکی از معلم‌هایم برای هر کدام از ما یک طرح ساده نوشت و گفت در برابر کلاس اجرا کنیم، این لحظه ای بود که با خودم گفتم «وای خدا، عاشق این کارم»، احساس زندگی می‌کردم. در 9 سالگی فکرش را هم نمی‌توانستم بکنم که این کاری خواهد بود که همه زندگی آن را دنبال خواهم کرد، اینکه یک بازیگر بشوم. معلمم در گزارشی که برای مادرم نوشت گزارش داد: هیلاری از یک استعداد واقعی برای این کار برخوردار است. فکر می‌کنم باید حمایتش کنید و او را به مدرسه نمایش بفرستید.
مادر او جودی، توانایی دخترش را جدی گرفت و او را به لس آنجلس برد تا تست بازیگری بدهد و در این فاصله این دو در ماشین خودشان زندگی می‌کردند. این یک قمار بود که به سرعت جواب داد. سوانک برنده تست شد و در مجموعه تلویزیونی «بافی قاتل خون آشام» و «مشکلات فزاینده» نقشی به دست آورد. اولین نقش مهم تلویزیونی او در «کاراته کید» و در حالی رقم خورد که او 18 سال داشت.
تا مدت‌ها او پدرش را که فروشنده‌ای سیار بود، به ندرت می دید؛ در حالی که اکنون به او خیلی نزدیک است. هیلاری می‌گوید: به پدرم کمک کردم تا پس از پیوند ریه سلامتش را به دست بیاورد و برای همین با هم در لس آنجلس بودیم و وقت زیادی را با هم سپری کردیم. حالا تجربه من این است که تا به کسی که دوستش دارم فکر می‌کنم، فوری گوشی را برمی‌دارم و می‌گویم «می‌خواهم بدانی داشتم به تو فکر می‌کردم» دیگر نمی گذارم وقتی از دست برود. این یک چیز واقعا مهم برای من است. زمان می‌گذرد و خیلی زودی می بینی که دیگر نمی‌توانی با کسی که دوست داری حرف بزنی. فکر می کنم بسیاری از زنان این ظرفیت را دارند که از دیگران مراقبت کنند و مخصوصا به آن‌هایی که دچار مشکل شده اند، برسند.
اما چه عاملی کاتالیزور هیلاری سوانک شد تا او به این نتیجه برسد؟ خودش می گوید خواندن رمانی از میشل وایدگن با عنوان «تو، تو نیستی» که سال 2006 منتشر شد، که درباره پیانیسی است که دچار یک بیماری اعصاب به نام بیماری اسکلروزیس آمیوتروفیک است . سوانک از این کتاب خیلی تحت تاثیر قرار گرفت و حقوق آن را خرید و هم تهیه کننده و هم بازیگر فیلمی شدکه به همین نام با اقتباس از این کتاب ساخت.هفته پیش پس از یک غیبت طولانی از مرکز دید عموم، او در فرش قرمز بیست و هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم توکیو شرکت کرد.
پس از آن سوانک در گفتگو با خبرنگاران و در حالی که برای بازدید از یک یتیم خانه به هند رفته بود، گفت: هیچ کدام ما نمی دانیم پس از این لحظه چه اتفاقی می‌افتد و فکر می‌کنم نباید قدردانی از یک لحظه را هم از دست بدهیم. زندگی کوتاه است و ما باید هر روز بیشترین کاری را که می توانیم انجام دهیم.
او که قصد دارد مدرسه هایی در اتیوپی دایر کند و موسسه خیریه خودش را با عنوان «هیلارو» راه‌اندازی کند افزود: این اسمی ترکیب از اسم خودم هیلاری و اسم سگم کارو است که کنار هم شده هیلارو. قصد دارم در این موسسه از کودکان و حیوانات حمایت کنم تا آنها هم به هم التیام دهند.
هیلاری سوانک در سه سال اخیر زندگی‌اش را در آپارتمانش در پاریس و زندگی در کنار پدرش در آمریکا گذرانده و در حالی که سال پیش 40 ساله شده می‌گوید: واقعا هیجان انگیز است. بیشتر از همه برای این که دوستانم هم با من پا به این سن گذاشته‌اند و همه می بینیم مثل این که این دوره بهترین دوره زندگی است. آنها از این که زن هستند به خودشان می‌بالند و و دیگر ذهنمان درگیر مسایل جزیی و کوچک نیست با اعتماد به نفس بیشتری عمل می‌کنیم.
این بازیگر محبوب سال 1999 برای «پسرها گریه نمی‌کنند» برنده اسکار شد و دومین اسکارش را سال 2004 برای «عزیز میلیون دلاری» به کارگردانی کلینت ایستوود دریافت کرد. او سومین بازیگر جوان تاریخ است که دو اسکار بهترین بازیگر زن در کارنامه‌اش دارد. او اکنون به عنوان یکی از اعضای آکادمی اسکار خیلی جدی به رایی که باید برای اسکار بدهد فکر می‌کند و می گوید: واقعا سعی می کنم همه فیلم‌ها را ببینم زیرا «پسرها گریه نمی‌کنند» هم فیلم کوچکی بود، اما دیده شد. او می گوید 16 سال بعد پیام آن فیلم هنوز در زندگی اش تاثیر گذار است چون این فیلم پیامی انسانی داشت .
هیلاری سوانگ آرزو دارد بار دیگر با کلینت ایستوود همکاری کند و می‌گوید: او را تحسین می‌کنم برای هر دلیلی که فکرش را بکنید. در عمل هم باهم صحبت می‌کنیم تا موضوعی مشترک پیدا کنیم. اما هر چیزی او مورد نظرش باشد ، من حتما انجام می‌دهم. حتی لازم نیست فیلمنامه اش را بخوانم. فقط فوری می‌گویم: بله!

[ منبع این خبر سایت ماچو می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «کتابی که زندگی دو اسکاری را تغییر داد» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت ماچو منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات