خروج اجباری برخی فیلم‌ها از چرخه اکران؛ تبانی یا توافق؟

خروج اجباری برخی فیلم‌ها از چرخه اکران؛ تبانی یا توافق؟

بانی فیلم/ شقایق فرشته: به دنبال گزارش شماره گذشته درخصوص آثار سینمایی که در پی استقبال مخاطبان از تعدادی فیلم پر فروش، از اکران آن ها کم می شود و حتی سانس های محدودی در اختیارشان قرار می گیرد. این شماره نیز بر آن شدیم تا گفت و گویی با سیدعلی قائم مقامی تهیه کننده فیلم سینمایی «کفشهایم کو؟» که بر خلاف انتظار، این فیلم چندان استقبالی از آن نشد و حتی سانس های کمی را در سینماها در اختیار دارد، داشته باشیم و نظر علی واجد سمیعی عضو شورای صنفی نمایش را جویا شویم و در پایان صحبت های محمد قاصد اشرفی به عنوان رییس هیأت مدیره انجمن سینماداران و عضو شورای صنفی نمایش را بخوانیم. در شماره گذشته گفت و گویی با غلامرضا فرجی، سخنگوی شورای صنفی نمایش، سعید خانی پخش کننده فیلم «خشم و هیاهو» و علی ملاقلی پور کارگردان فیلم «قندون جهیزیه» داشتیم. در روند گپ گذشته غلامرضا فرجی عنوان کرد اگر خارج از آیین نامه شورا، توافقی بین سینمادار و صاحب اثر صورت گیرد، شورا موظف به رسیدگی نیست. سعید خانی که انتظار می رفت فیلمشان بیشتر مورد توجه مخاطبان قرار گیرد، خاطر نشان کرد شورا باید رسیدگی خود را بیشتر کند و صرفا نباید مسئول ثبت قرارداد پروانه صنفی نمایش باشد. علی ملاقلی پور معتقد است اگر کمبود قوانین در بخش تولید، پخش و اکران مرتفع شود، حوزه اکران دارای برنامه خواهد شد. ادامه گزارش را در این شماره می خوانیم.

سیدعلی قائم مقامی:
تعدادی از فیلمها، روابطشان بیشتر است و اکران بیشتری می گیرند

سیدعلی قائم مقامی تهیه کننده فیلم سینمایی «کفشهایم کو؟» در گفت و گو با بانی فیلم درباره این موضوع که تعدادی از فیلم ها در چرخه پرمخاطب برخی از آثار، از سانس هایشان کاسته می شود، عنوان کرد: به نظرم شورای صنفی نمایش باید بر این جریان نظارت داشته باشد تا سالن ها و سانس ها به نسبت مساوی بین فیلم ها توزیع شود. در اکران فیلم های عید نوروز فیلمی ۲۸ تا ۳۰ سالن نمایش دارد و فیلم «کفش هایم کو؟» و «خشم و هیاهو» حدود چهار و پنج سالن برای اکران داشتیم. به غیر از سالن پردیس کوروش مابقی سینماها یک یا دو سانس اکران داشتند.
وی با اشاره به اینکه پخش کننده فیلم «من سالوادور هستم» توزیع فیلم «کفشهایم کو؟» را نیز بر عهده داشته است، اظهار کرد: حدود ۱۳۰ سالن نمایش در کشور به فیلم «من سالوادور نیستم» اختصاص داده شده. در صورتیکه فیلم ما تنها سیزده سالن نمایش داشته است. پخش کننده فیلم ما به اندازه آن دیگر اثر، برای فیلم «کفشهایم کو؟» سالن نمایش نگرفت. درست که توزیع کننده موظف است سالن سینما را بگیرد، اما شورای صنفی نیز باید به این امر نظارت داشته باشد. فیلمی که با سرمایه بخش خصوصی ساخته می شود و از حمایت دولتی و اسپانسر هم برخوردار نیست تکلیفش چیست؟
تهیه کننده فیلم «کفشهایم کو؟» با گلایه نسبت به تعداد فیلم های نمایش داده شده در اکران نوروزی، خاطرنشان کرد: هر ساله برای اکران نوروزی پنج فیلم در نظر گرفته می شد، اما امسال شش فیلم وارد چرخه نمایش در این ایام شده اند. اگر تعداد فیلم های اکران شده همانند سال های گذشته بود، شاید به فروش میلیاردی می رسیدیم.
او در پایان ضمن ابراز تاسف بابت عدم توجهی که به فیلم «کفشهایم کو؟» و «خشم و هیاهو» شده است، یادآور شد: این چه فلسفه ای است که یک فیلم ۲۸ سالن نمایش داشته باشد و فیلمی دیگر تنها ۵ سینما به آن اختصاص داده شود. حاضر هستم با پنج سالن نمایش با سانس های کامل به اکران این فیلم ادامه دهم. یک سری از فیلم ها روابـط و قـدرتشان بیشتـر است و در روز ۹ سانـس اکران می گیرند.
علی واجد سمیعی:
اعتراض مد شده است
راست می‌گویند شکایت کنند!

علی واجد سمیعی از اعضای سابق شورای صنفی نمایش، در گفت و گو با بانی فیلم درخصوص کاهش سانس برخی از آثار سینمایی در چرخه اکران پرمخاطب بعضی از فیلم های دیگر، گفت: اگر بر خلاف قانون، تخلفی در اکران صورت گیرد، نظارت و ارزشیابی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی وظیفه نظارت بر این جریان را دارد. در صورتیکه فیلمی قابلیت نمایش بیشتری را دارا باشد، باید این امکان به آن داده شود و اگر تخطی صورت پذیرد، در چهارچوب مقررات با خاطی برخورد خواهد شد.
وی با بیان این موضوع که شورای صنفی نمایش، وظیفه نظارت بر اجرای آیین نامه را دارد، خاطر نشان کرد: این شورا اجرای مقررات آیین نامه را در دستور کار خود دارد و در توافقات بین سینمادار و پخش کننده فیلم دخالتی ندارد. چگونگی و شرایط اکران فیلم، توسط توزیع کننده و سینمادار توافق می شود و شورای صنفی نمایش در این خصوص تعیین تکلیف نمی کند، اما اگر در اجرای توافقات تخلفی صورت گیرد، توسط شورای صنفی نمایش برخورد می شود.
عضو سابق شورای صنفی نمایش، حداقل زمان اکران فیلم را دو هفته و حداکثر مدت نمایش را هفت هفته عنوان کرد و گفت: در صورتیکه دفتر پخشی، در مدت یاد شده با سینمادار قرارداد داشته باشد، این زمان قانونی است و به نسبت فروش فیلم این مدت از دو هفته افزایش می یابد.
او اعتراض های اخیر برخی از پخش کنندگان فیلم را بی مورد می داند و اظهار کرد: در کل اعتراض کردن مد شده است. بعضی از پخش کنندگان تنها برای به دست آوردن دل کارگردان و تهیه کننده دست به این اقدام می زنند و اعتراض خود را رسانه ای می کنند. آنان می توانند به راحتی نارضایتی خود را البته در صورتی که تخلفی شده باشد، به شکل کتبی به شورای صنفی نمایش ارائه دهند تا این شورا به آن رسیدگی کند.
واجد سمیعی در پایان اضافه کرد: برخی از معترضان گفته اند اگر شکایت را به صورت کتبی به شورای صنفی نمایش ارائه دهیم، از اکران دیگر فیلم هایمان ممانعت خواهد شد که این نادرست است. چطور از اعتراض در رسانه ها ترسی ندارند، اما اگر شکایتشان را به شورا اعلام کنند واهمه دارند؟ این افراد چون استدلال ندارند و حرف حساب را نمی گویند، اعتراضشان را کتبی به شورا اعلام نمی کنند و تنها برای خوشحال کردن عده ای آن را رسانه ای می کنند.
محمد قاصد اشرفی:
همخوانی بین چرخه تولید
و نمایش نیست

محمد قاصد اشرفی رییس هیأت مدیره سینماداران ایران، عضو شورای صنفی نمایش و مدیر سینما ماندانا در گفت و گو با بانی فیلم، درباره کم شدن اکران برخی از فیلم ها به دلیل اقبال از بعضی آثار پرمخاطب دیگر، گفت: به نظرم در اینجا به جز سینمادار و صاحبان فیلم دیگران نقشی ندارند. از آنجا که بین چرخه تولید با نمایش همخوانی وجود ندارد، این موضوع معیوبی است که درسینما داریم، زیرا فیلم های اکران شده بیشتر از تعداد سالن های سینما است.
عضو شورای صنفی نمایش، تعداد فیلم های اکران شده در یک دوره را بیشتر از ظرفیت سالن های سینما عنوان کرد و ادامه داد: سینماهای پردیس معمولاً ۴ یا ۵ سالن دارند و باید در هر کدام تنها یک فیلم اکران شود تا نمایش چهار تا پنج سانس در روز برای یک فیلم امکان پذیر شود. با توجه به کمبود سالن صاحبان آثار برای نمایش فیلمشان راضی به یک یا دو سانس نمایش در روز می شوند.
رییس هیأت مدیره سینماداران ایران، با اشاره به اینکه ۶ سرگروه سینمایی داریم، اظهار کرد: این سرگروه ها باید در هر دوره یک عنوان فیلم اکران کنند. سینمایی که فقط چهار سالن سینما دارد و با شش فیلم مواجه است باید دو فیلم که مخاطب کمتری دارد را به صورت تک سانس یا دو سانس نمایش دهند و این اتفاق در بیشتر مواقع به ضرر سالن سینما است. سینمادار به اجبار یک یا دو سانس فیلم های پرفروش را در اختیار آثار کم مخاطب تر قرار می دهد، به این دلیل که صاحبان این فیلم ها سرمایه ای را برای این آثار گذاشته اند.
وی با تاکید بر این موضوع که اگر با شرایط فعلی چهار گروه سینمایی داشتیم، بهتر بود، یادآور شد: ظرفیت سینماهای ما بیشتر از پنج گروه نیست و اگر در هر دوره به چهار اثر اکران داده می شد، درست است که امکان نمایش کمتری پیدا می کرد، اما شرایط بهتری برای نمایش فیلم ها مهیا می شد و بنا به سطح توانایی فیلم ساز فیلم یا فروش می کرد و یا مورد استقبال قرار نمی گرفت.
مدیر سینما ماندانا در خصوص چگونگی تدوین آیین نامه شورای صنفی نمایش، بیان کرد: هر ساله از نمایندگان صنوف مختلف، اعم از کانون کارگردانان، تهیه کنندگان و سینماداران از سوی شورای صنفی نمایش نظر خواهی کتبی صورت می گیرد و این شورا با حضور نمایندگان صنوف ارزیابی می کند تا بندهای آیین نامه تدوین و برای یک سال اجرایی شود. در صورتیکه این شورا در طی سال با مشکلی مواجه شود، از طریق رایزنی بین صنوف با تهیه صورتجلسه ای مشکل پیش آمده را مرتفع می کند.
وی با بیان اینکه شورای صنفی نمایش در اکران فیلم ها نقشی ندارد، گفت: این شورا به عنوان پیشنهاد، نظراتی را برای اکران هر چه بهتر فیلم ها می دهد و اگر صاحبان آثار نظرات را قبول داشته باشند، با شرایط شورا می توانند فیلم خود را اکران کنند و اگر نپذیرند پخش کننده با سینمادار توافق خواهد کرد.
قاصد اشرفی در پایان یادآور شد: امسال صاعقه ای در فروش گیشه برخی از فیلم ها اتفاق افتاد. این رویداد را ابتدا به مخاطبان، سینماگران تبریک می گویم و سپس به کارکنان و مدیران سینمایی که با دل و جان کار کرده اند.

زیر ذره بین

تولید رو به رشد آثار سینمایی و کمبود سالن، از جمله مشکلاتی است که منجر به آن شده، فیلم ها بسیار دیر به اکران عمومی برسند و زودتر از پرده سینماها برداشته شوند. اما نکته اینجاست که شورای صنفی نمایش حداکثر تعداد هفته های نمایش فیلم در سینمای سرگروه را از ۱۰ به هفت هفته رسانده است. در واقع حداقل فرصت اکران همان دو هفته است. یعنی اگر فیلمی به کف فروش سالن نمایش نرسد، در مدت دو تا سه هفته باید پرده سینما را ترک کند. درست است که در یکی دو سال گذشته برخی از فیلم ها از فروش میلیاردی برخوردار بوده اند، اما در این میان برخی از آثار سینمایی به دلیل فروش اندک، فرصت محدودی برای اکران داشته و فروش قابل توجه ای نداشته اند. اغلب سینماداران رغبت داشته اند تا سالن سینمای خود را به فیلم های پرفروش تر اختصاص داده و سانس های کمتری را در اختیار مابقی فیلم ها قرار دهند و این امر منجر به آن شده است که به گفته علی قائم مقامی فیلمی حدود سی سالن نمایش در تهران را به خود اختصاص دهد و فیلمی دیگر تنها ۵ سالن نمایش به صورت تک سانس یا دو سانس را در اختیار داشته باشد و از نظر اقتصادی متضرر شود.
علی واجد سمیعی عضو سابق شورای صنفی نمایش در بخشی از صحبت هایش عنوان کرده که شورای صنفی نمایش تنها مسئول نظارت بر توافقات میان سینمادار و پخش کننده است. محمد قاصد اشرفی رییس هیأت مدیره سینمای ایران، مدیریت سینما ماندانا و عضو شورای صنفی نمایش نیز بر این ادعا صحه گذاشته است.
نتیجه گیری که در این دو بخش از گزارش می توان کرد، آن است که صنعت سینما مانند عرضه و فروش کالا در بازار است. تعدادی اثری را تولید می کنند و برخی دیگر یا آن را خریداری می کنند یا نمی کنند. وظیفه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در این چرخه نامعلوم مانده است. حمایت و کمک مالی که از سوی این وزارتخانه اتفاق نمی افتد و تنها در بخش ممیزی می توان رد پایی از سازمان سینمایی با آن همه پرسنل را شاهد بود و دیگر هیچ….



[ منبع این خبر سایت ماچو می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «خروج اجباری برخی فیلم‌ها از چرخه اکران؛ تبانی یا توافق؟» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت ماچو منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات