ضمن تبریک فرا رسیدن سال نو خورشیدی به تمامی هموطنان عزیز، به اطلاع می رسانیم فعالیت این وب سایت با آغاز سال جدید متوقف خواهد شد. از همراهیتان در این مدت از سپاسگزاریم.

چگونه دلم را آرام کنم؟

چگونه دلم را آرام کنم؟

آرمان/ به طور کلى آرامش و دلهره، نقش بسیار مهمى در سلامت و بیمارى فرد و جامعه و سعادت و بدبختى انسان‌ها دارد، و چیزى نیست که بتوان از آن به آسانى گذشت. تاریخ بشر پر است از صحنه‏هاى غم‏انگیزى که انسان براى تحصیل آرامش به هر چیز دست انداخته و در هر وادى گام نهاده، و تن به انواع اعتیادها داده است.ولى قرآن با یک جمله کوتاه و پرمغز، مطمئن‏ترین و نزدیکترین راه را نشان داده و مى‏گوید: بدانید که یاد خدا آرام بخش دلها است.
عوامل نگرانى و پریشانى
1 ـ آینده تاریک و مبهم، احتمال زوال نعمت‌ها، گرفتارى در چنگال دشمن، ضعف و بیمارى و ناتوانى و درماندگى، و احتیاج و ... آدمى را رنج مى‏دهد، اما ایمان به خداوند قادر متعال، خداوند رحیم و مهربان، خدایى که همواره کفالت بندگان خویش را بر عهده دارد مى‏تواند این گونه نگرانی‌ها را از میان ببرد و به او آرامش دهد که تو در برابر حوادث آینده درمانده نیستى، خدایى دارى توانا، قادر و مهربان.2 ـ گذشته تاریک زندگى، نگرانی از گناهانى که انجام داده، از کوتاهی‌ها و لغزش‌ها گاه ذهن آدمی را به خود مشغول می‌سازد، اما توجه به اینکه خداوند، غفار، توبه‌پذیر و رحیم و غفور است، به او آرامش مى‏دهد، به او مى‏گوید: عذر تقصیر به پیشگاهش بر، از گذشته عذرخواهى کن و در مقام جبران برآى، که او بخشنده است و جبران کردن ممکن.3 ـ ضعف و ناتوانى انسان در برابر عوامل طبیعى و دشمنان سبب نگرانی انسان خواهند بود. اما هنگامى که به یاد خدا مى‏افتد و متکى به قدرت و رحمت او مى‏شود، قدرتى که برترین قدرت‌ها است و هیچ چیز در برابر آن یاراى مقاومت ندارد، قلبش آرام مى‏گیرد، با خود مى‏گوید آرى من تنها نیستم، من در سایه خدا، بى‏نهایت قدرت دارم. 4 ـ ریشه برخی اضطراب‌ها و نگرانی‌ها احساس پوچی و بی‌هدف بودن زندگی است. ولى کسى که به خدا ایمان دارد، و مسیر تکاملى زندگى را به عنوان یک هدف بزرگ پذیرفته است و تمام برنامه‏ها و حوادث زندگى را در همین خط مى‏بیند، نه از زندگى احساس پوچى مى‏کند، و نه همچون افراد بى‏هدف و مردد، سرگردان و مضطرب است.6- سوءظن‏ها، توهم‌ها و خیالات پوچ یکى دیگر از عوامل نگرانى است که بسیارى از مردم در زندگى خود از آن رنج مى‏برند، ولى چگونه مى‏توان انکار کرد که توجه به خدا و لطف بى‏پایان او و دستور به حسن ظن که وظیفه هر فرد با ایمانى است این حالت رنج‏آور را از بین مى‏برد و آرامش و اطمینان جاى آن را مى‏گیرد.7 ـ دنیاپرستى و دلباختگى در برابر زرق و برق زندگى مادى یکى از بزرگ‌ترین عوامل اضطراب و نگرانى انسان‌ها بوده و هست. ایمان به خدا و توجه به آزادگى مومن که همیشه با زهد و پارسایى سازنده و عدم اسارت در چنگال زرق و برق زندگى مادى همراه است به همه این اضطراب‌ها پایان مى‏دهد. بعضى از مفسران ایرادى مطرح کرده‏اند که از یک طرف در آیه فوق مى‏خوانیم یاد خدا مایه آرامش دل‌ها است، و از طرفى دیگر در آیه 2 سوره انفال مى‏خوانیم مومنان کسانى هستند که وقتى نام خدا برده مى‏شود قلبشان ترسان مى‏گردد آیا این دو با هم منافات ندارند؟! پاسخ این است که منظور از آرامش ، همان آرامش در برابر عوامل مادى است که غالب مردم را نگران مى‏سازد که نمونه‏هاى روشن آن در بالا ذکر شد، ولى مسلما افراد با ایمان در برابر مسئولیت‌هاى خویش نمى‏توانند نگران نباشند، و به تعبیر دیگر آنچه در آنها وجود ندارد نگرانی‌هاى ویرانگر است، اما نگرانى سازنده که انسان را به انجام وظیفه در برابر خدا و خلق و فعالیت‌هاى مثبت زندگى وا مى‏دارد در وجود آنها هست و باید هم باشد، و منظور از خوف از خدا نیز همین است.
ذکر خدا چیست؟
ذکری که مایه آرامش دل‌ها است تنها این نیست که نام او را بر زبان آورده و مکرر تسبیح و تهلیل و تکبیر گوییم، بلکه منظور آن است که با تمام قلب متوجه او و عظمتش و علم و آگاهی‌اش و حاضر و ناظر بودنش گردیم، و این توجه مبدأ حرکت و فعالیت در وجود انسان به سوى جهاد و تلاش و نیکی‌ها می‌گردد و میان او و گناه سد مستحکمى ایجاد می‌کند.از وصایایى که پیامبر (ص) به حضرت على (ع) فرمود این بود: «اى على سه کار است که این امت طاقت آن را ندارند (و از همه کس ساخته نیست): مواسات با برادران دینى در مال، و حق مردم را از خویشتن دادن، و یاد خدا در هر حال، ولى یاد خدا (تنها) سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و اللَه اکبر نیست، بلکه یاد خدا آن است که هنگامى که انسان در برابر حرامى قرار مى‏گیرد از خدا بترسد و آن را ترک گوید.»(سفینه البحار، ج 1، ص 484).در حدیث دیگرى مى‏خوانیم على (ع) فرمود: «ذکر دو گونه است: یاد خدا کردن به هنگام مصیبت (و شکیبایى و استقامت ورزیدن) و از آن برتر آن است که خدا را در برابر محرمات یاد کند و میان او و حرام سدى ایجاد نماید». (سفینه البحار، ج 1، ص 484).
نتیجه
اگر انسان با تمامی وجود به خدا ایمان داشته باشد و از ته دل او را بخواند چنان اطمینانی وجودش را فرامی‌گیرد که از هیچ چیز نمی‌ترسد و هیچ سدی مانع پیشرفتش نخواهد شد. چنین انسانی به آرامش حقیقی می‌رسد و از لحظه لحظه‌های زندگی بهره می‌برد.
فضیلت حکمت
قرآن مجید در آیات گوناگونی حکمت را که مجموعه‌ای از واقعیات الهامی، عقاید حقّه و اعمال پسندیده و نورانیت الهیه و حالات عالی درونی است، از اعظم نعمت‌ها و بهترین نیکی‌ها دانسته و اصل حکمت و آراستگان به آن را ستوده است. در سوره بقره آیه 269 می‌فرماید: «یُؤْتِی الْحِکْمَهَ مَنْ یَشاءُ وَمَنْ یُؤْتِ الْحِکْمَهَ فَقَدْ اُوتِیَ خَیْرا کَثیرا»؛ «حکمت را به هرکس بخواهیم عطا کرده، و به هرکس حکمت عنایت شود خیر کثیر داده شده». خدای متعال در سوره مبارکه لقمان یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های لقمان را داشتن حکمت برشمرده و می‌فرماید: «وَلَقَدْ آتَیْنا لُقْمانَ الْحِکْمَهَ.» در سوره بقره آیه 251 می‌فرماید: «وَقَتَلَ داوُدُ جالُوتَ وَآتاهُ اللهُ الْمُلْکَ وَالْحِکْمَهَ»؛ «داود جالوت ستمگر را نابود کرد، مابه داود حکمرانی وحکمت عنایت کردیم».



[ منبع این خبر سایت ماچو می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

شفاف سازی:
خبر فوق در سایت ماچو منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabarkhan0511@gmail.com در تماس باشید

جدیدترین اخبار منتشر شده