زنان مدیرانی معتدل‌تر از مردان

 زنان مدیرانی معتدل‌تر از مردان

پویش/ زنان هنوز از سوی برخی در جامعه جنس دوم محسوب می‌شوند و آنها نمی‌توانند بپذیرند که یک خانم بر مسند مدیریت برای آنها تعیین استراتژی کند. این نگاه به زن مربوط به امروز و دیروز نیست و سابقه‌ای بس طولانی در تاریخ دارد. خانه‌نشین کردن زنان اگر چه در این مقطع بسیار کم است یا اصلا قابل مشاهده نیست اما از سویی این دیدگاه هنوز پررنگ است که امور غیرمدیریتی و آنچه نیاز به تصمیم‌گیری ندارد به زنان سپرده شود. تفاوت‌های فعالیتی زنان و مردان، دیگر مانند گذشته نیست و چه بسا امروز زنان موفقیت‌های بیشتری در عرصه مدیریتی کسب می‌کنند. درباره جایگاه مدیریتی زنان حجت‌الاسلام ابولفضل شکوری عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه تربیت مدرس با «آرمان» به گفت‌وگو پرداخت که در ادامه می‌خوانید:
آن‌طور که انتظار می‌رود به زنان در عرصه مدیریتی بها داده نشده است که نمونه آن ابا از انتصاب یک خانم برای وزارت است. چه تفاوت‌هایی سبب این هراس از انتصاب زنان به مدیریت‌های بالا شده است؟
بررسی نحوه مدیریت زنان، مستلزم مشخص شدن تفاوت‌های موجود بین زن و مرد است. به عبارت دیگر در صورت تحقق این مساله، بهتر می‌توان درباره زنان قضاوت کرد. بررسی روحیات زنان بستری را فراهم می‌کند تا پست‌هایی در اختیار زنان قرار بگیرد که با روحیه آنها تناسب بیشتری دارد.
یعنی پست‌های مدیریتی با روحیه زنان همخوانی ندارد؟
این‌طور نیست. آنچه من عنوان کردم نباید به بهانه‌ای تبدیل شود تا زنان از گردونه مدیریت محروم شوند. زمانی که شما روحیات زنان را بشناسید و نسبت به آن اشراف پیدا کنید، متوجه می‌شوید که زنان از نظر احساسی، عاطفی‌تر بوده و کمتر از شیوه‌های خشن بهره می‌گیرند.
برخی برای فرار از پاسخ درباره ویژگی و تبحر زنان در مدیریت‌های کلان به این موضوع اشاره می‌کنند که زنان دارای احساسات قوی هستند که احتمال دارد آن را در تصمیم‌گیری‌ها دخیل کنند. شما این موضوع را قبول دارید؟
به هرحال خوی مادرانه زنان موجب می‌شود تا در برخورد با مسائل احساسی‌تر برخورد کنند، همچنانکه زنان در مقام مادر، کمتر حاضر به تنبیه کودک می‌شوند و حتی در صورت رویت، نسب به این رفتار اعتراض می‌کنند. همین خلق و خوی در رفتار مدیریتی آنها نیز تاثیر می‌گذارد.
اما از سوی دیگر زنان از اعتدال بیشتری در تصمیم‌گیری‌ها برخوردار هستند و به نوعی انتقام و کینه در برخوردهای آنان نقشی ندارد.
درست است. زنان به صورت ذاتی معتدل‌تر از مردان هستند و همواره این رویکرد را دنبال می‌کنند همچنانکه وجود این روحیه در بین زنان موجب شده است که زنان در شیوه مدیریتی خود منعطف‌تر عمل کنند. در قرآن سوره‌هایی به نام زنان از جمله نساء، مائده، مریم، مجادله، با محوریت گفت‌وگوی انتقادی یک بانوی مسلمان با پیامبر اسلام درباره حقوق شخصی زنان مانند طلاق و عدّه و ممتحنه وجود دارد که مسائل و موضوعاتی را پیرامون زنان مطرح کرده است.
پس دلیل مخالفات و سنگ‌اندازی در مسیر انتصاب زنان به پست‌های مدیریتی چیست؟
انعطاف داشتن زنان در شیوه‌های مدیریتی و لحاظ کردن آن در تصمیم‌گیری‌هایشان مسبوق به سابقه است. شما لازم است تا مروری بر تاریخ داشته باشید. می‌توانید موارد زیادی را مشاهده کنید که زنان در تاریخ به هیچ‌وجه خوی ستیزه‌جویی نداشتند. اگر در جنگی هم شرکت می‌کردند به این دلیل بوده است تا از مجروحان جنگی پرستاری کنند. در بررسی تاریخ اسلام هم این نکته هویداست. در بررسی تاریخ جنگ‌های صدر اسلام مشاهده می‌کنید که تنها در جنگ جمل بود که عایشه‌ جنگ را آغاز کرد. موارد بسیار زیادی می‌توان ذکر کرد که زنان در صدر اسلام در بیعت با پیامبر اسلام پیشقدم شدند و حتی با وجود شکنجه حاضر نشدند تا از حمایت خود دست بکشند.
آیا زنان در عرصه سیاست‌ورزی جایگاه و نقشی نداشتند؟
نمی‌توان پذیرفت. به‌ویژه در این عصر زنان جایگاهی در سیاست ورزی ایران ندارند. اما به‌طور کلی در حوزه سیاست، نمی‌توان سابقه زیادی از حضور زنان پیدا کرد. به هرحال زنان حضور جدی در عرصه سیاست نداشتند و مردان حاضر به دخالت زنان نبودند. به‌طور کلی آنها در رابطه با مشارکت سیاسی زنان دو دسته شدند؛ عده‌ای موافق آن هستند و عده‌ای دیگر مشارکت از جنس وکالت را پذیرفتند نه ولایت را و معتقدند زن می‌تواند نماینده مجلس، وزیر و شهردار شود، اما قضاوت و ریاست‌جمهوری و هر چه از جنس ولایت است برای زنان مجاز نیست.
به پارادوکس برمی‌خوریم. از یک سو معتقد هستید مشی اعتدالی زنان برای عرصه سیاست و سیاست‌ورزی مناسب است و از سوی دیگر می‌گویید آنها حضور جدی در سیاست ندارند. مقصر کیست؟ زنان که از دانسته‌های خود استفاده نمی‌کنند یا مردان که از انتصاب زنان در پست‌های سیاسی ابا و هراس دارند؟
به‌طور کلی نمی‌توان این نکته را نادیده گرفت که زنان در هنگام تصدی مسئولیت سیاسی، رفتاری معتدلانه داشتند. در تاریخ نمی‌توان نمونه‌ای را پیدا کرد که زنی در مصدر امور قرار گرفته باشد و خشونت را در پیش گرفته باشد حتی اگر مواردی وجود داشته باشد از تعداد انگشتان دست تجاوز نمی‌کند. شما هنگام بررسی تاریخ متوجه می‌شوید که خشونت‌گرایی در مردان بیشتر بوده است. شما لازم است تا مسئولان ساواک را مورد بررسی قرار دهید. متوجه می‌شوید که در بین مسئولان رده بالای ساواک، حتی یک زن شکنجه‌گر هم وجود نداشت.
این ویژگی صلح‌طلبی زنان که با علم سیاسی آنها همراه می‌شود چه پیامی برای تصمیم‌گیران کشور در انتصاب زنان برای پست‌های بالا دارد؟
وجود این خصایل بستری را فراهم می‌کند تا مسئولان بیشتر از حضور زنان در عرصه‌های مدیریتی بهره بگیرند و این تابو را از بین ببرند که زنان باید تنها در پست‌هایی خاص قرار بگیرند. این واقعیت را نمی‌توان کتمان کرد که زنان در موقع پذیرش مسئولیت، ضمن رفتاری منعطف تلاش می‌کنند تا از همه توان خود بهره بگیرند. قرآن، موضوع حضور اجتماعی زن را جدی گرفته و در آیات مختلف به این مساله پرداخته است و حتی مشارکت سیاسی زنان توسط برخی آیات قرآن مورد تایید قرار گرفته است.

[ منبع این خبر سایت ماچو می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان « زنان مدیرانی معتدل‌تر از مردان» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت ماچو منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات