«عباس غزالی» و تجربه ای متفاوت در بازیگری

«عباس غزالی» و تجربه ای متفاوت در بازیگری

سوره سینما/ عباس غزالی این روزها نخستین تجربه سینمایی خود را با هومن سیدی در گروه «هنر و تجربه» روی پرده دارد. این بازیگر که با دو مجموعه «وضعیت سفید» و «مادرانه» به شهرت رسید، در نقش‌های متفاوت ظاهر می‌شود. او پس از حضور قابل قبول در پروژه‌ای غریب و منحصر به فرد مانند «اعترافات…» در شرایطی سخت با نقش راما در فیلم «قیچی» جلوی دوربین رفته است. این نقش ویژه به نظر غزالی ارزش خطر کردن داشته است.

روزهای گرم تابستان را چطور می‌گذرانید؟

این روزها فیلم سینمایی «اعترافات ذهن خطرناک من» را در گروه هنر و تجربه روی پرده دارم. چند روز پیش بازی در فیلم سینمایی «قیچی» را به پایان رساندم. فیلمی که خودم خیلی به آن علاقه دارم و اگر شرایط حضور در جشنواره فیلم فجر را داشته باشد جزو فیلم‌های قابل توجه فیلم اولی‌ها خواهد بود. این اثر، فیلمنامه‌ای شخصیت محور دارد و من کاراکتر اصلی را بازی کردم و از حال و هوای قصه، نوع روایت، فیلمسازی و حتی بازیگری می‌توان گفت با کارهای مرسوم سینمای ما متفاوت است. برای من هم تجربه بسیار آموزنده، شیرین و جذابی بود. امیدوارم مراحل فنی هم به خوبی انجام شود و فیلم به جشنواره برسد.

چه ویژگی‌هایی باعث شد «قیچی» تا این اندازه مورد توجه شما قرار بگیرد؟

شخصیت راما در فیلم «قیچی» متفاوت است. این فیلم از تهران و آپارتمان شروع می‌شود اما در ادامه دوربین و قصه و این کاراکتر از خانه دور شده و به قطار می‌روند. ماجرا مدتی در حال حرکت می‌گذرد و بیابان و روستا و جزیره مسیری برای همراهی مخاطب می‌شود تاجایی که اتمسفر فیلم به‌طور کلی از نظر بصری و روایت تغییر می‌کند. اگرچه کار در این پروژه سختی‌های خود را داشت، ولی من از آن دسته افرادی هستم که سختی‌های کار را دوست دارم. اصولا هیچ کار خوبی بدون سختی به سرانجام قابل قبول نمی‌رسد. از این جهت مصائب را جزئی از لذت‌های کارم می‌دانم. اتفاقا نقش‌های متفاوت، خاص این دسته کارها هستند. امیدوارم نتیجه زحمت همه بچه‌ها در این پروژه دیده شود.

کارگردان فیلم اولی کارتان را چقدر می‌شناختید؟

کارگردان این فیلم جوانی بااستعداد به نام کریم لک‌زاده است. بچه‌های خانه سینما او را با فیلم‌های کوتاهش می‌شناسند که در جشن‌ها و مراسم مختلف جایزه گرفته است. این فیلمنامه هم به قلم خودش نوشته شده است و من نقش اصلی آن را بازی کردم.

حضور در کار یک فیلم اولی آن‌هم با فیلمنامه‌ای کاملا متفاوت ریسک نبود؟

اگر فیلمنامه خوب باشد و کاراکتر را بپسندم در مرحله بعد کارگردان برایم مهم است. اگر نام آشنا باشد که تکلیف مشخص است ولی اگر فیلم اولی باشد رجوع می‌کنم به فیلم‌های کوتاهی که تا الان ساخته است. با دیدن فیلم‌های لک‌زاده و صحبت‌هایی که داشتیم با نوع تفکر و ذهنیتش آشنا شدم و در نهایت نتیجه خوبی گرفتم. البته آدم وقتی با اطمینان هم کاری را شروع کند طبیعتا قدری ریسک و تردید وجود دارد. کار کوتاه با فیلم بلند سینمایی فرق دارد. قبول دارم ریسک بود اما ریسک رو به جلو. ضبط کار از قسمت‌های سخت یعنی لوکیشن‌های جنوب شروع شد. از نخستین سکانسی که جلوی دوربین رفتم اطمینانم چند برابر و شک‌ام به یقین تبدیل شد و تا آخر هم از کار لذت بردم.

باز هم فیلم آماده نمایش دارید؟

اواخر سال گذشته فیلم سینمایی «دلبری» را به کارگردانی جلال دهقانی اشکذری کار کردم که دومین فیلمش در حوزه دفاع مقدس بود، اما با روایتی کاملا متفاوت در این ژانر. کل قصه در یک لوکیشن فیلمبرداری شد و کم پرسوناژ بود. کاراکتر اصلی را هنگامه قاضیانی بازی کرده و من و آتیلا پسیانی دیگر شخصیت‌ها را بازی کردیم. «دلبری» برای من کار ارزشمندی است که در پرونده هنری‌ام جزو کارهای متفاوت به شمار می‌رود، نقش فرزند شهید را بازی کردم که هم مقدس بود، هم متفاوت. امیدوارم نتیجه در خور توجه باشد. احتمالا نخستین نمایش این فیلم هم در جشنواره فجر خواهد بود.

پس در جشنواره امسال حضور پررنگی خواهید داشت. ممکن است کار سینمایی دیگری هم به اینها اضافه شود؟

من آدم گزیده کار و وسواسی هستم و داشتن چند فیلم خیلی در اولویتم نیست. بسته به سیاست‌های جشنواره اگر این دو فیلم پذیرفته شود من هم پررنگ‌تر ظاهر می‌شوم. بعد از این هم اگر کارهای پیشنهادی در راستای اهدافم باشد حتما می‌پذیرم. به این فکر نمی‌کنم ۱۰ فیلم داشته باشم، به ارزش و تاثیر روبه جلوی آن بیشتر فکر می‌کنم. «دلبری» را اواخر سال گذشته کار کردم که به جشنواره سال پیش نرسید. معتقدم اگر فیلم به جشنواره می‌رسید من با توجه به تجربه «اعترافات…» دو فیلم کاملا متفاوت داشتم.

از شرایط اکران «اعترافات...» راضی هستید؟

از بد شانسی من بود نخستین فیلمی که با آن وارد سینما شده و برایش کاندیدای دریافت سیمرغ بلورین شدم، در بخش هنر و تجربه اکران شود. من برای این بخش احترامی ویژه قائلم و گروه هنر و تجربه بسیار ارزشمند است. اگر تصمیم به سینما رفتن داشته باشم ترجیح می‌دهم فیلمهای این گروه را ببینم که فیلمسازان مستقل و بدون پشتوانه در آن حضور دارند اما یک مقدار تکلیفش مشخص نیست که چه فیلم‌هایی در این گروه قرار می‌گیرد. به دلخواه است یا با ارزیابی انتخاب می‌شوند. احساس می‌کنم «اعترافات…» قابلیت اکران عمومی داشت، اما با تعاملی که بین تهیه‌کننده و مسئولان وجود داشت ایشان پذیرفت و فیلم در گروه «هنر و تجربه» روی پرده رفت، البته او از فروش فیلم راضی است. هرچند که به نظر من در بخش عمومی هم چیزی غیر از این پیش بینی نمی‌شد و فیلم مورد استقبال عموم قرار می‌گرفت.

پس احساس می‌کنید آن‌طور که باید فیلم دیده نشد؟

الان هم باعث خوشحالی است که مردم در گروه «هنر و تجربه» از فیلم استقبال کردند. در چند اکرانی که همراه مردم بودم دیدم که خوشبختانه کار را دوست داشتند، اما به نظرم تهیه‌کننده باید برای تبلیغات بیشتر تلاش کند. یک پوستر مبهم اما زیبا برای بخش «هنر و تجربه» که دچار محدودیت فراوان است کافی نیست. تیزر تلویزیونی، بیلبورد شهری و چند پوستر متفاوت می‌تواند شرایط را برای جذب مخاطب بهتر کند، تبلیغات بخش مهمی از کار ماست. در کنار این استقبال خوب، بارها شنیده‌ام که مردم از اکران فیلم در گروه «هنر و تجربه» اطلاع ندارند و این تنها با تبلیغات میسر می‌شود.

[ منبع این خبر سایت ماچو می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان ««عباس غزالی» و تجربه ای متفاوت در بازیگری» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت ماچو منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات