دو خط کتابشب می رود که سر بگذارد, و روز می آید که بر آید

دو خط کتاب/شب می رود که سر بگذارد, و روز می آید که بر آید

آخرین خبر/ پگاه...نسیم سرد پگاه. بستر صاف و ملایم آسمان . آرامش. مانده ستارگانی پراکنده, یکه , تک, تنها. خال هایی بر قدح باژگونه قیماق. جا به جا در کار باختن خود, فراخوان روز. خورشید گم در خم پشت زمین. نه نشانی هنوز از پیشدم خوش ارغوانی, نه نیز نشانی هنوز از پرندگان سحرخیز سحر. آغشتگی آبی وش آسمان و سرب نمای زمین در هم. هم مرزی رنگ ها. بی مرزی شب و روز. گنگی و وهم. افول و عروج. نه شب را شتابی به پایان و نه روز را شتابی به شروع. درنگ. پیوستگی به هم در شدن و آمدن. جا به جایی بی جدال. درود و بدرودی به صفا. شب می رود که سر بگذارد, و روز می آید که بر آید. این می رود که بازبیاید, آن می رسد که باز بگذرد. کردار روزگار !

کلیدر
جلد هشتم
بخش بیست و چهارم

محمود دولت آبادی


[ منبع این خبر سایت ماچو می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «دو خط کتابشب می رود که سر بگذارد, و روز می آید که بر آید» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت ماچو منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات